Familie in beweging

Michiel in NZ, Esther en de kids in NL

2012-01-24T12:43:00.000-08:00

Michiel is afgelopen zaterdag in het vliegtuig gestapt en is inmiddels geland in Auckland. Hij voelde steeds maar weer de impuls om naar NZ te gaan en heeft dat toen georganiseerd! 3,5 week gaat hij lekker bijtanken. Eens zien hoe het voelt, lange tochten maken, vrienden zien en wie weet wat nog meer. Ik mis 'm wel, maar vind het hartstikke leuk dat hij lekker het gewoon doet en lekker daar is. De kids en ik hebben het leuk met elkaar. Er is de laatste weken wat meer soort van stabiliteit gekomen bij mij en dus ook in het gezin. Niet financieel (terwijl dat ook iedere keer weer rond komt), maar op de innerlijke levensweg. Ik probeer zoveel mogelijk mindful te zijn en doe daar ook veel gerichte oefeningen, meditaties voor. Dat helpt me enorm uit het oordeel en in de zachtheid naar de realiteit toe. De pijn van het leven is er gewoon, maar het lijden is stukken minder. Er is weer meer ruimte gekomen voor het gewone leven en ook voor het genieten! Met mijn werk gaat het hartstikke goed. Ik vind het heerlijk om bij de buitenschoolse opvang vanalles met de kinderen te doen en zo goed mogelijk voor ze te zorgen. Ik zou graag meer uren willen, maar een nadeel is dat de bso alleen 's middags is. Ik belast de jongens te veel wanneer ik ze meer dan 2 middagen naar de bso zou laten gaan. Ik hoop dus maar op wat uren bij het kinderdagverblijf, wie weet. Ik heb al eens een ochtend met de kleintjes gedaan...was wel heel leuk om weer luiers te verschonen...leek heeeeeeeeeel erg lang geleden!T en T maken het prima; ze gaan met plezier naar school en zijn ook met veel plezier thuis. In de kerstvakantie had ik 1 week vrij en zijn we een paar dagen naar Willingen (Sauerland) geweest ... in de sneeuw! Voor foto's: klik links op de link van Picasa.O ja, en we zijn in november nog naar Parijs geweest. De kinderen wilden graag in de hogesnelheidstrein. Wij dachten toen..waarheen? Parijs natuurlijk! Dus eventjes op en neer met de Thalys en op de Eiffeltoren geweest. Dat laatste vonden de kids toch meer spectaculair dan de trein :-)Dat is het voor nu; welterusten voor iedereen in NL en een fijne dag voor iedereen in NZ!Liefs, Esther

Zomer- en herfstvakantie 2011

2011-10-31T04:53:00.000-07:00

De zomervakantie is voorbij en ook de herfstvakantie is alweer geweest. De tijden zijn nog altijd zeer roerig hier bij ons in Arnhem. Michiel en ik komen allebei vanalles tegen in onszelf wat ons zeer op de proef stelt, maar uiteindelijk het leven vrijer maakt. Michiel ondervindt dat al meer dan ik en ik vertrouw erop dat de ruimte wel gaat komen. We steunen elkaar zoveel mogelijk, dat maakt dat de relatie fijn is! Met de relatie met mezelf is het nog erg zoeken. Maar ondertussen staat het dagelijks leven wat minder stil. Ik heb een baantje bij de buitenschoolse opvang van de school van de kids en dat is leuk! Met de kinderen gaat het hartstikke goed. Ze hebben veel plezier in het leven. Ook op school gaat het goed. Tim zit nu in klas 2 en kan in 1x hele boeken lezen! Thomas is van de kleuterschool, af en zit nu in klas 1, bij een heeeele lieve juf. Hij is net met de letters begonnen. Hij is niet zo enthousiast als Tim over school, maar lijkt het wel naar z'n zin te hebben.We ondernemen samen best veel leuke dingen. Daar is ook alle ruimte voor want er is niet veel werk. Dus veel op stap geweest met z'n vieren. De lente was warm en we zijn veel wezen fietsen. Daarna 5,5 week op zomervakantie! Helemaal door Frankrijk naar Spanje gereden en van daar door naar Portugal. De hele kust afgezakt en in de Algarve een tijd aan zee geweest. Daarna dwars door Spanje en Andorra naar zuidwest Frankrijk (Cap d'Agde, niet zo'n succes) en door naar 'ons' plekje La Londe (Provence, Cote d'Azur). Foto's staan op Picasa.In de herfstvakantie was er vanalles voor kinderen te doen in Arnhem en ik had 2 bso-dagen, dus we bleven thuis. Michiel is net terug van 3 dagen Engeland waar hij met zijn vriend Steven lekker aan het buitensporten is geweest.Op Picasa staat weer een nieuwe map met foto's.Liefs van Esther

Berichtje en foto's

2011-06-10T05:53:00.001-07:00

Best zware tijden voor ons hier in Arnhem. Ik (Esther) moet nog heel erg zoeken naar mezelf. Kortom een moeilijke periode in mijn leven en daardoor voor Michiel ook een lastige tijd. We slaan ons er goed samen doorheen.
Michiel heeft ondertussen zijn boek gepubliceerd en geeft 25 juni een tweede seminar (zie website).
Met de kinderen gaat het prima! Ze merken natuurlijk wel de spanning, maar gaan toch vooral hun eigen gang en spelen dat de stukken er vanaf vliegen. Tim heeft het erg naar z'n zin in klas 1 en vindt het leuk om te leren lezen en rekenen. Thomas heeft het fijn in de kleuterklas bij z'n lieve juffie. Volgend jaar gaat hij door naar klas 1!
Hier laat ik het bij voor nu. Er staat een map nieuwe foto's op Picasa.
Liefs van Esther

Arnhem (en Groningen en Roermond en Marokko) en nieuwe foto's

2011-01-14T13:23:00.000-08:00

Dat is lang geleden en nu, jawel, een bericht!
Michiel, de kids en ik zitten in het natte, grijze, koude Arnhem. Je kunt je voorstellen hoe Michiel zich voelt... Voor mij maakt het op het moment minder uit. Ik ben zo met mezelf aan de slag en vind dat ik me maar goed door het hele (midlife?)proces heen sla! Ben veel aan het mediteren, ademen en gewoon voor de kids en het huishouden zorgen. En samen gaan we, ondanks de kou en de sneeuw, heel vaak wandelen of fietsen. Het is fijn vaak dingen met z'n 4tjes te doen. We zijn regelmatig in Groningen, bij Mirjam en ook bij pap en mam in Roermond en bij mam in Assen.
Rond kerst zijn we heerlijk een week in Marokko geweest. Ik merk dat dat me wel goed doet: lekker reizen. Met de kinderen gaat het heerlijk. Ze zijn allebei in hun element op school. Vooral Tim vindt het heel erg leuk in klas 1: leren lezen, jaaa! Thomas is lekker aan het kleuteren en steekt ondertussen met kop en schouders boven alle kleuters uit! Ze vinden het heerlijk om de hele tijd met ons lekker op pad te zijn. Maar toch wel liever vliegen dan wandelen...
Voor foto's kan je weer kijken op Picasa; er staan 2 nieuwe mappen op.
Liefs van Esther

Korte update

2010-08-18T05:20:00.000-07:00

Dag lieve allemaal,
Er gebeurt vanalles hier in het Hollandse.
Allereerst wil ik vertellen dat we een huis hebben gevonden! Het is een mooi nieuwbouwhuis, een 2 onder 1 kap, en stond bij Volkshuisvesting in de verkoop. Dat verkopen lukte niet en toen het in de verhuur kwam hoefden we niet lang na te denken. Het huis staat in Arnhem, vanaf het centrum net over de Rijn, 10 min. fietsen. Omdat het nieuw is kunnen we er alles mee doen wat we willen. Michiel is op dit moment bezig een mooie houten vloer te leggen met Jits en hij heeft alle muren al gewit. Er zit een grote tuin bij, met alleen maar onkruid... De trampoline past er met gemak in en dan blijft er nog genoeg ruimte over. Het huis heeft 155m2 woonoppervlak, is heel licht en vooral de benedenverdieping is heel ruim. Er zit al wel een nieuwe keuken en badkamer in, maar verder is het helemaal leeg. Geluidsoverlast is nihil want de huizen zijn net niet tegen elkaar aangebouwd. De vrije school is weer om de hoek, nu nog 2 plaatsjes veroveren (het is nog vakantie in onze regio). Dus, blij dat we zijn met deze nieuwe plek!
Tegelijkertijd is het voor mij nog heel erg zoeken naar mijn rust. Vooral als ik wakker word is er veel angst en ik moet behoorlijk aan de slag met deze lastige periode. Ik ben wel vast van plan hier weer doorheen te komen.
Michiel mist NZ erg en tegelijkertijd kan hij goed hier zijn en aan het opbouwen zijn voor een plek hier. We zijn fijn samen en dat is best knap gezien mijn innerlijke onveiligheid en Michiels wens van vleugels uitslaan.
De kinderen doen het nog steeds wonderbaarlijk goed. Ondanks alle onrust die er is en een mama die het lastig heeft zijn ze meestal heerlijk aan het spelen.
We hebben een tijd in Mirjams huis gezeten in Groningen. Dat was fijn want we hebben veel rondjes Hoornse Meer gefietst en lekker gezwommen. Daarna zaten we een tijd in Radbouds huis in Dieren. Daar was Neeltje (volgens de kids Mailtje) de poes en dat was iedere dag weer veel plezier voor de kinderen. Er was ook een mega grote buitenspeeltuin met skelters praktisch tegenover het huis! en een ander leuk park dichtbij. We hebben er gefietst en 's avonds reeen en edelherten gekeken.
Nu zit ik met de kinderen in mams appartement terwijl Michiel aan het vloeren leggen is. We gaan regelmatig naar Mirjam, naar een speelparadijs, naar het zwembad en naar oma. Mam zit in verpleeghuis Anholt en we hebben net besloten dat ze daar blijft. Ze gaat niet meer naar een verzorgingshuis. Dit is aan de ene kant (weer) een bittere pil voor mam, maar het zorgt ook wel voor een stukje opluchting om de zorg te kunnen blijven ontvangen die ze nodig heeft. We hebben de huur van het appartement opgezegd en hebben dus binnenkort 2 verhuizingen te regelen!
Lieve mensen, aan foto's ontbreekt het nog even want de camera ligt al in Arnhem. Wel fijn om even wat te schrijven merk ik.
Voor jullie wens ik alle goeds op het levenspad!
Ik zal snel weer iets berichten en dan wat huiselijke foto's plaatsen.

Veel liefs van Esther

ons nieuwe adres is:
Stadswaardenlaan 20
6833 LM Arnhem
Michiel 06 51110100
Esther 06 53658808
vast 026 7370184

2 weken voor vertrek en een nieuwe map foto's op Picasa.

2010-06-06T15:53:00.001-07:00

foto's van Michiels trek:

Lieve mensen,
Hier bij ons in Papamoa is het onrustig en OK tegelijkertijd. Onrust omdat we weer iets nieuws gaan beleven en we weten nog niet wat en hoe en zelfs nog niet waar (in Nederland). Bovendien voelt het hier ook al soort van afgesloten dus dit is even een rare tusseninperiode. Maar het is OK om de weg te gaan die zich voor ons uitvouwt.
Voor mij voelt alles sinds een tijdje weer een stuk stabieler en dat vind ik natuurlijk erg fijn.
We zijn wat aan het inpakken en nog wat van NZ aan het genieten want we hebben tijd genoeg. Michiel is een weekje in z'n eentje op het zuidereiland geweest en heeft o.a. een stoere trek gedaan!
Voor de praktische orde:
vrijdagmorgen 18 juni komt de verhuiscontainer en dan zijn we even dakloos. 22 juni vliegen we en dan gaan we de eerste tijd in mijn mams appartement in Assen wonen. Michiels mobiel 06-51110100 doet het dan weer.
Liefs van Esther

voorwaarts naar Nederland

2010-05-13T16:39:00.000-07:00

Zoals jullie al weten maken Esther en ik al een tijdlang een proces door van zoeken naar wortels en gronding in Nieuw Zeeland.
Een avontuurlijke, mooie, woelige maar de laatste maanden ook ronduit zware reis.
De signalen die in de laatste periode alsmaar helderder worden is dat het wortelen hier op dit moment niet samenvalt met levenswensen die wij samen en individueel hebben.
Dat leidt ertoe dat we voor het moment hebben gekozen om onze reis samen in Nederland voort te zetten. Een positieve keuze omdat het een stap betekent naar wat meer rust en het kunnen uitdelen van alle mooie dingen die we hier geleerd en ervaren hebben.
Een stap die naar we voelen ruimte biedt voor heling én verdere ontwikkeling.
Ons wereldreizigershart blijft ondertussen kloppen dus Esther kijkt verlangend uit naar een tijd waarin haar avontuurlijke kant weer mag stromen. Tegelijkertijd klopt haar hart ook echt voor haar geboortegrond en voelt ze dat daar heling gevonden kan worden.
Ik voel hoe Nieuw Zeeland mij veel heeft gebracht op het gebied van spiritualiteit en vooral overgave aan wat is. Daar ga ik dus graag mee aan de slag in mezelf en met anderen in Europa.

Nou ja, zoals altijd zal de moraal van het verhaal straks in ‘hindsight’ wel helemaal helder worden. Voor nu doen we dat wat we weten dat ons steunt: de weg volgen en tegelijkertijd weten dat de weg ontstaat terwijl je hem loopt.

We vliegen op 22 juni naar Nederland en zullen dan wat tijd nodig hebben om daar te landen. We hebben voorlopig woonruimte. We hebben nog geen idee waar we ons uiteindelijk gaan vestigen, dus mocht je een idee hebben dan horen we dat graag. Mocht je nog een fantastische auto in de aanbieding hebben dan horen we dat ook graag.

Liefs van Michiel, Esther, Tim en Thomas

Update

2010-05-04T19:58:00.000-07:00

Het is alweer lang geleden dat ik schreef. De meesten zullen wel weten dat ik een zware tijd beleef.
Zo'n 3 maanden geleden begon een hevige paniek in mij en ben ik in een soort van crisis beland. Ik denk dat ik o.a. door de emigratie en wellicht ook doordat mijn moeder heel ziek werd nu beland ben in angstsystemen die vroeger ontstaan zijn. En die gaan over dood en leven en dat maakt het zo groot. Misschien is het sowieso wel de tijd om al die systemen tegen te komen en aan te pakken. Ik weet het natuurlijk niet, maar ben wel heel erg geschrokken van mezelf zo kwijt te raken. En in die schrik zit ik nog steeds. Ik voel bijna alleen nog maar mijn angstdeel en geen andere delen van mij. Ik voel dan ook geen bodem of veiligheid in mezelf en dat maakt dat ik me de hele tijd zo angstig voel. Ik probeer met die angst zoveel mogelijk een 'gewoon' leven te leiden, al voelt het voor mij heel afgesloten.
Ik heb wat ondersteuning van medicijnen en ben aan het zoeken met homeopathie. Voor mij lijkt het alsof het alleen maar donker blijft, maar er zal vanbinnen gebeurt er vast vanalles.
Het lijkt mij vooral een kwestie van veel tijd en ruimte en zachtheid, veel mediteren en er dan maar helemaal doorheen gaan ofzo. Ik weet het niet, en dat maakt me natuurlijk nog angstiger, maar spreek mezelf moed in dat het echt de moeite waard is omdat er een overkant bestaat.
Ondertussen zit ik ook nog eens in een vreemd land en is het plekje in Den Haag er niet meer. We hebben nog geen permanent visum dus het is ook nog eens de vraag of we kunnen blijven.
Ik denk dat ik mijn script zo heb geschreven dat ik alle 'veiligheid' (huis, baan, geld, land) op moest geven om écht aan de slag te gaan met thema's (veilig voelen, de dood) in mijn leven. Wat een klus! Maar wel iets waar het echt om gaat in het leven.
Voor Michiel is dit allemaal best zwaar natuurlijk. Hij steunt me echt fantastisch. De kinderen lijken zich er niet zoveel van aan te trekken. Ze weten dat ik 'ziek' ben en merken dat ook. Ik ben veel meer afwezig. Maar ze vinden het leven leuk en Michiel is veel thuis.
Zware tijd dus en ik vind het wel fijn om niet alleen de fijne tijden te delen, maar ook de moeilijke. Tenslotte leveren die vaak erg veel op.
Door mezelf in deze situatie te plaatsen (met het loslaten van die 'veiligheid') komt er ongetwijfeld weer meer helderheid op leven vanuit mijn ware zelf.
Ondertussen maakt ook Michiel grote vorderingen met zijn eigen ontwikkeling en met het ontwikkelen van leuke dingen om te doen. Op z'n website kan je zien waar hij zoal mee bezig is.
Lieve mensen, ik hoop ontzettend dat in een volgend bericht van mij een meer geruststellender en vooral blijere boodschap staat.
Liefs van Esther

Tim klas 1

2010-02-22T14:00:00.000-08:00

Dit zijn nog foto's van Tim bij zijn overgangsritueel van de kindergarten naar klas 1. Hij loopt met een buddy door de poort (intrede in de school) over een pad van bloemblaadjes naar de plek waar straks alle eersteklassers met hun juffie zitten.
Tim heeft een lieve, jonge juf: juffie Taryn.

Ik heb al een tijd niet meer geschreven en dat komt omdat ik in een lastige periode ben beland. Michiel is zorgt goed voor me en ik heb zo hier en daar wat hulp.

Met de kinderen gaat het heel goed. Ze spelen nog altijd heerlijk en ook op school gaat het prima.

Liefs van Esther

en nog meer vakantiefilm!

2010-02-04T11:50:00.000-08:00

alvast 2 videootjes!

2010-02-02T17:42:00.001-08:00

Terug in Papamoa hebben we nog een week doorgebracht met Esther, Justin, Madhu, Isha en Elisa. Zij zijn vertrokken richting het zuidereiland en wij waren nog zo in de mood van het kamperen dat we naar Katikati zijn gereden. We kwamen aan met een heerlijk zonnetje en weer was ‘ons’ prachtige plekje aan het riviertje beschikbaar! Na een hoop plezier in het zwembad reden we nog maar eens een keer richting de Karangahake gorge. Wat is dat toch een prachtige plek! We hadden een zacht regentje en toch was het er geweldig. Gelukkig hadden we dit keer aan de zaklampen gedacht en konden we de Windows walk doen. Dit is een korte wandeling door de kloof (ongeveer halverwege de hoogte), gedeeltelijk over het goudmijnspoor. Dat spoor loopt ook door allerlei tunnels heen die soms zo lang zijn dat je niets meer ziet. Vandaar de zaklampen. Onderweg naar het ondergrondse pompstation kwamen we honderden glowworms tegen. Dit zijn ‘grotwormen’ die een lampje hebben en lange kleverige draden naar beneden. Een nietsvermoedend vliegje komt dan op het lampje af en wordt gevangen in de draden. Slim he. Bij het pompstation deden we de zaklampen uit en er gingen wel honderd lampjes aan! Aan het einde van iedere tunnel was een ‘raam’ met fantastische uitzichten de kloof in. Na nog een aantal lange ‘swingbridges’ kwamen bij het lekkere koffieshopje dat gelukkig nog open was (het was even voor 4-en en dan sluiten dat soort dingen altijd in NZ….). Hartstikke leuke middag; wij blij en de kids blij! Terug op de camping met regende het. Gelukkig zijn NZse campings altijd uitstekend geoutilleerd! Dit keer compleet met keuken, inventaris, biljartkamer en spa. Maar de regen veranderde in noodweer dus de volgende morgen hebben we de boel (kletsnat) ingepakt en zijn we, na een stop bij een indoor speeltuin, lekker naar ons droge huis gegaan. Tim is inmiddels alweer 2 dagen naar school, bij juffie Taryn. Hij vindt het leuk! En vanochtend heb ik een botsinkje gehad (beide een fout gemaakt). Nog steeds een beetje shaky, dat moet nog wat slijten. De auto is naar de garage en ik hoop dat er niet al te veel aan de hand is... Toch maar weer moed gaan verzamelen om weer te gaan rijden. Naast alle vakantiereizen is er nog altijd veel plezier met het huis en het strand. Naast plezier is er ook nog altijd onrust over het leven met de dag, zonder allerlei zekerheden. Daar slapen we soms niet al te best van. Samen is het in elk geval erg fijn! Veel plezier met de video's, en voor mam en pap en mam: we gaan de filmpjes voor jullie op dvd branden. Liefs van Esther

Vakantie! 3 en een map vakantiefoto's op Picasa! (én ook nog een map foto's van december!)

2010-01-21T21:32:00.000-08:00

We hadden gelukkig geweldig weer in de Golden Bay! We zijn een dag naar Farewell Spit geweest, een soort landtongetje (lijkt een grote duin) bovenin de Golden Bay. Een groot deel is (vogel)reservaat, maar we mochten nog zelf wandelen op een deel ervan. Na een prachtige wandeling door de groene heuvels, mét schaapjes) kwamen we op een geweldig groot strand waar bijna niemand was.

zoek de kids...

De kids hadden MEGAveel ruimte om te rennen en te spelen. Er waren kleine rotspartijtjes met allemaal waterpoeltjes waar ze heerlijk in konden spelen. Wij genoten van slenteren over dit prachtige strand, met uitzicht op de blauwe zee aan de ene kant en een mooie rotskust aan de andere. Onderweg kwamen we nog een aantal zeehonden tegen.

Thuiskomen bij de tent was ook een feest, want dit was het uitzicht vanuit de tent en de kinderen konden heerlijk op het strand spelen.

De dagen werden verder gevuld met vissen, spelen op het strand, een grottentocht, koffietjes drinken op mooie terrasjes en nog een bezoek aan Abel Tasman NP. Dit keer reden we over een dortroad naar Totaranui Beach. Dit baaitje kan met de auto bereikt worden en was dus een stuk drukker dan alle andere baaitjes in het park. Wel waren de lucht en de zee weer blauw en het strandzand geel. Heerlijk!

In Takaka hebben we nog wat 'alternatieve" sferen opgedaan (beetje hippiesfeer daar), dat was wel leuk!

Op de terugweg naar de boot namen we de mooie Queen Charlotte Drive naar Picton en zo konden we een stukje van de Marlborough Sounds meepikken:

In Picton een motelletje en de volgende dag met de boot over naar het noordereiland en meteen doorgereden naar huis. Fijn om weer thuis te komen op onze heerlijke plek in Papamoa en fijn om onze vrienden Justin en Esther en kids weer te zien! Maar ook nu al weer heimwee naar het kamperen...
Het zuidereiland was weer heel erg mooi en heeeeeeel erg rustig. Wat heerlijk is dat toch. Maar ook zó afgelegen... De drukte was wel weer even wennen aan de andere kant van de boot. Maar ook wel fijn om weer een beetje 'tussen de mensen' te zijn.

We hebben film en foto's gemaakt. De foto's zijn al te bekijken in de januarimap op Picasa (zie de link linksboven).

Liefs van Esther

vakantie! 2

2010-01-19T12:24:00.000-08:00

In een winters Queenstown weggereden zijn we in de zomer van Nelson beland. Maar tussendoor nog naar de pancakerocks en de blowholes in Punakaiki. We hadden prachtig weer en gelukkig was het net vloed geweest, dus de blowholes spoten spectaculair water naar boven!

Langs de westkust reden we omhoog naar Greymouth (dit jaar met zon!) en door naar Westport. Natuurlijk moesten we even langs Cape Foulwind. 7 jaar geleden maakten we daar een foto die al 7 jaar in onze woonkamer staat. De Cape was nog net zo indrukwekkend, alleen was er nu een parkeerplaats bijgekomen. Heerlijk gepicknicked en gewandeld en doorgereden naar Motueka.

Eindelijk een lekker zonnetje en kamperen. We komen helemaal tot rust op een echte kindercamping waar Tim en Thomas met 100 andere kids van vroeg tot laat spelen op een springkussen, rondrijden op een skelter, wipwappen in de speeltuin met af en toe pauze voor een ijsje of pizza.

We zijn met een speedboot opnieuw Abel Tasman National Park in geweest. Op een heel mooi strand afgezet en na een tijdje zonnen en zwemmen een wandeling gemaakt naar de volgende goudgele baai waar de boot ons weer ophaalde. Echt een mooi park om te wandelen dus als de jongens later groot zijn…….

Er zijn erg veel prachtige grotten en gaten in de bergen en we hebben zo;n grot bezocht én gewandeld naar het grootste gat dat hier te vinden is: een kuil van 176 meter diep en zo’n 30 meter in omtrek. T&T goed vasthouden dus in de buurt van de rand!

We zitten nu aan een verouderde camping in Collingwood, helemaal in het noordwesten van het zuidereiland. Golden Bay heet het hier en het is er inderdaad schitterend mooi. Michiel kan hier zijn hengel uitproberen dus later een visverslag.

Die verouderde camping bleek een geweldige site te hebben aan het strand. Vanuit onze tentjes kunnen we zo het strand op kijken. We zitten aan een estuary. Als het vloed is staat het water 3 meter van onze tent, met eb hebben de kids een enorm zand-, stenen-, rotsenstrand om op te spelen. En we zitten vlakbij Abel Tasman NP!! Daar in een volgend verslag meer over!

Vakantie!

2010-01-11T01:58:00.000-08:00

Hallo lieve allemaal,

Er is weer van alles gebeurd in de afgelopen tijd. Na de kerst heeft Michiel Harald, Marije en Rozemarijn opgehaald van Auckland. Ze waren hartstikke blij om in Nieuw Zeeland te zijn en genoten meteen volop van Papamoa’s strand en ruimte. Michiel ging meteen lekker vissen met Harald. Rozemarijn, Tim en Thomas stonden dezelfde dag nog poedelnaakt golven te springen. En Marije en ik genoten van de vissende mannen, de spelende kinderen en van het heerlijke warme strand. Papamoa werd ondertussen drukker en drukker. Wij hebben het nog nooit zo druk gezien! Papamoa is een vakantietrekker en rond kerst en oud en nieuw is het er denk ik wel 5 keer zo druk dan normaal! En wij wónen hier…, denk ik dan!

Op oudejaarsdag hadden we samen een fantastisch maal bereid van lekkere dingen uit de tuin, van de hengel en van de supermarkt. Justin en Esther zouden met de kids aansluiten en dat is gelukkig net voor 24.00 gelukt! Ze hadden pech met de auto+caravan, maar werden gelukkig door de AA en Michiel naar ons huis gebracht en zo konden we om 24.00 het nieuwe jaar inklinken met een vuur op Papamoa Beach!

Op nieuwjaarsdag gingen Harald en Marije op weg en de dag erna wij. Justin, Esther en kids verblijven nog lekker in ons huis!

We begonnen onze reis met veel rijden. Na een nachtje motel in Levin gingen we in Wellington eerst met het trammetje naar boven en daarna met de boot over.

WIIIIIIND!!!

Na nog een nachtje motel vlakbij Blenheim werden we wakker met een strakblauwe lucht en een warme zon en gingen we op weg naar Kaikoura. De rit ging eerst langs het kale heuvelachtige landschap van Blenheim. Veel zon! Ik geloof de meeste zon van NZ en vandaar ook allemaal wijnvelden.

Onderweg kwamen we langs een prachtige plek waar tientallen zeehonden bivakkeerden. We konden gewoon naar ze toe lopen! De rit langs de kust was werkelijk fantastisch. Een knalblauwe lucht, een knalblauwe zee; hoge golven met witte schuimkoppen en een rotsachtig strand. Prachtig!

In Kaikoura konden we rustig aan doen, want onze walvisboot voer niet; de golven waren te hoog. We zochten een fijne camping met zwembadje en hot pools. De volgende dag wel de zee op. Een zeeziekte waarschuwing bleek geen kattepis; wauw wat een golven. Esther en Thomas zagen wat witjes; Tim had het hoogste woord. Maar….een paar albatrossen en vooral 3 walvissen vlakbij ons maakten de tocht helemaal goed. Lekker relaxed afgebroken in alweer een stralend zonnetje en op naar de volgende kampeerplek. Doordat het wat laat werd namen we een soort hutje op een ‘beestencamping’. Voor de kinderen een paradijs met ezeltjes, konijnen, pauwen, een possum en een boel speeltoestellen. Voor pappa en mamma was het ff wennen. Het hutje was voor het laatst schoongemaakt in 1914 dus dat voelde niet helemaal relaxed. Geluk bij een ongeluk was dat de ochtend een gigantische plensbui gaf. Geen tent, en dus konden we toch verder. Die plensbui was de voorbode voor de volgende dagen. In de stromende regen in Mount Cook aangekomen en er weer weg gegaan om in het stadje dat er ’t dichts bij ligt op 55 km afstand te gaan overnachten. Ook nu een motelletje ivm het weer, De volgende ochtend een stralende zon, dus snel weer naar Mt Cook gereden en schitterende gletsjer en berg gezichten als bonus gekregen. Echt super! Na een heerlijke lunch bij de Tasman gletsjer gingen we in alle rust op weg naar Wanaka en Queenstown. Onderweg werd het alweer donkerder en, nog veel lastiger, de temperatuur daalde naar een graad of 15-16. Het leek wel winter. Geen tentje dus en overvolle motels. Gelukkig had één motel nog wel een plekje in Wanaka, een heus driekamer appartement. Heerlijk luxe. Na een bezoek aan het dorpsfeest besloten we om vanwege de regen maar snel door te reizen. In Queenstown regende het echter nog veel erger en het was er 14 graden. Na een ritje in de Gondola en de luge en met het bericht dat het de komende dagen zo ging blijven besloten we verder te gaan, terug naar de noordkant van het Zuidereiland waar het weer doorgaans veel beter is. Vanavond zijn we – na een tussenstop in Haast Beach (waar het tempo echt het allerlaagst is van heel Nieuw Zeeland!!; inwoner aantal 4; geen gekheid en een passende naam dus) – doorgereden naar Greymouth. Onderweg een heerlijke wandeling gemaakt met de jongens naar een gigantische gletsjer (Franz Josef) en de weg naar Greymouth voert langs 100-en kilometers ruige westkust: prachtige plaatjes, veel sandflies (van die kleine vliegjes die helaas steken en erg veel jeuk veroorzaken) en al met al een heerlijke tocht. Alle motels in Greymouth weer vol behalve motel Coleraine waar we in de executive suite verblijven. Heerlijk luxe met een bubbelbad, aparte slaapkamers voor de boys en een echt goed bed…..

We verheugen ons erg op weer gewoon de tent opzetten morgen, maar genieten nu volop.

1e zeehonden

Een walvis!lief klein konijntjeen lieve pony, Thomas is a natural talentMount Cook in voille glorieWalvis in beeld in de verte

Familieportret op de Frans Josef Glacier

Kerst, een doos uit Nederland en ... kamperen!

2009-12-27T13:52:00.000-08:00

dag lieve allemaal!
Allereerst eens even een grappige foto van Thomas die in bad doet alsof ie aan het duiken is:
De zomervakantie is begonnen met prachtig weer! We hadden zin in kamperen op onze Katikati-camping en omdat we een kerstafspraak hadden bij Tania en Shane in Katikati zijn we heerlijk rondom de kerst wezen kamperen. Dat betekende dat we thuis een paar dagen vóór kerst al kadootjes gingen uitpakken.
Er was tussen sinterklaas en kerst een groot Broeren-pak uit Nederland gekomen (was het de sint of de kerstman?) Wat een FEEST!!
Op de foto kun je zien dat het pak eerst gecontroleerd is door de MAF (de maffe biologische douane in NZ):

We hebben de kinderen verteld dat er (voor het eerst voor de kids!) kadootjes onder de boom zouden liggen en dat het er VEEL zouden zijn: alle kadoos uit de zussen-en-broers-Broeren-doos, een paar boeken van de opa en oma's en nog een bijdrage van onszelf. Ziehier:

Uitpakfeest om 7.00 's ochtends:

Een prachtig renshirt voor Michiel (past goed!):

Een heerlijke douche-verwendoos voor mij, mmm:

De dag erna naar Katikati, nadat Michiel samen met Shane 's morgens in alle vroegte nog een vis probeerde te vangen bij Maketu. Fijne gesprekken, maar geen vis...

Het is maar 3 kwartier rijden naar de camping in Katikati en je waant jezelf direct in een (ander) paradijs:

De kinderen vermaakten zich weer heerlijk bij het riviertje:

De kerstmaaltijd aten we bij Tania en Shane op het idyllische plekje in hun tuin:

De middag brachten we door met allerlei spelletjes, en er was een zwembadje voor de kinderen:

Na 2 nachten op de camping reden we iets verder door, naar Waihi Beach. Dit is een prachtig strand, waarvandaan je na een uur wandelen op een nog veel idyllischer strandje komt: Orokawa Beach. Als je na 50 minuten lopen langs de rotswanden, door het bos, in een keer dit strandje ziet liggen word je echt heel erg blij. Opnieuw bedenk ik me weer dat het op deze plek van de wereld nog mogelijk is dat er prachtige, zonnige stranden zijn waar bijna geen andere mensen zijn (en geen muggen, geen haaien, geen enge kwallen, alleen mooie rotswanden, een wit strand en een blauwe zee met hoge golven...):

Natuurlijk namen we een duik en konden de kinderen weer heerlijk spelen:

Heel tevreden en blij liepen we de terugtocht naar Waihi Beach. We vertelden verhalen aan de kinderen zodat ze zonder problemen het uur terug wandelden. Dit waren de uitzichten onderweg:

Tot slot nog een plaatje van een blij jongetje:

Op dit moment is Michiel met Tim onderweg naar Auckland om Harald, Marije en Rozemarijn van het vliegveld te halen. Zij zijn net geemigreerd en gaan de eerste dagen bij ons uitrusten.

Inmiddels zijn Justin, Esther, Madhu, Isha en Elisa ook geland. Zij komen ws morgen ook in Tauranga aan met hun caravan. We gaan met z'n allen oud en nieuw vieren in Papamoa!

Michiel is ondertussen hard bezig met de afronding van zijn boek. Shane en ik en misschien nog iemand lezen het en hopelijk gaat het heel binnenkort naar de uitgever. Spannend he?!

Het blijft nog steeds spannend om het leven bijna niet te plannen en steeds maar weer te gaan voor wat goed en fijn is om te doen. We genieten daar erg van en liggen er ook weleens wakker van. In elk geval voelen we ons erg levendig.

We hebben inmiddels al de boottocht naar het zuidereiland geboekt en ook al (ik verklap het alvast) de walvis/dolfijnenboot in Kaikoura geboekt!!! We gaan 2 januari vertrekken. We nemen de laptop mee, dus we zullen af en toe naar onze mail kijken.

Wij wensen jullie een heel fijn nieuw jaar toe! Een jaar met veel plezier en liefde en vertrouwen.

Veel liefs van Esther, Michiel, Tim en Thomas!

Laatste schooldag en Tim is jarig! + nieuwe map foto's op Picasa!

2009-12-18T22:46:00.000-08:00

Afgelopen maandag haalde ik een blije Michiel op van Tauranga Airport. Ik voelde me best dapper zo helemaal in m'n up naar een echte airport rijden, onderweg nog even ergens een kado voor Tim gehaald! Tja, er waren nog een paar andere auto's op weg naar de airport en er waren misschien 30 andere auto's geparkeerd; dat maakte het wel heel erg makkelijk! Nog nooit zo'n minidepini vliegveldje gezien! En toen kwam Michiel ook nog aan in een minidepini vliegtuig; 30 seconden na het uitstappen lagen we al in elkaars armen. Heerlijk romantisch om zo m'n man van het vliegveld te halen! Michiel kwam uit een somber Nederland, maar wel na een goede 2 weken. Hij was blij weer in het zonnige Tauranga te zijn en hij stapte direct achter het stuur om lekker de 10 km. langs het strand, samen met nog 10 andere auto's, naar huis te rijden.

Michiel is hier in het rode t-shirt:
Deze week stond verder in het teken van Tims verjaardag, afscheidsmeetings met de juffies en het eindfestival.
Voor Tims verjaardag had ik een chocoladetaart gebakken.

Thomas kan toch zo heerlijk voluit snoepen van iets dat hij lekker vindt:

Tim is heerlijk verwend met een mooie knikkerbaan:

een vlieger en vooral nog veel mooie nederlandse boeken. Michiel z'n rugzak was zo'n 30 kilo op de terugweg!!:

Thomas met schattigheidsfactor 100:

Lief Timmetje helemaal druk van het jarig-zijn. Vooral ook leuk-druk: mama ik heb zóóóóó'n zin in mijn verjaardag!:

Op school kreeg hij van alle kinderen een getekend boekje, 6 echte bijenwaskaarsen, bloemetjes en een heel mooi zelfgemaakt zeehondje, door Tim oink oink genaamd:

Woensdag was de laatste zwemles: ze mochten weer heerlijk van de grote glijbaan:

Tim kreeg een prachtige vlieger voor z'n verjaardag.

Die hebben Ella Rose, Tim en Michiel dezelfde dag nog uitgeprobeerd:

En toen was vrijdag de laatste schooldag en het adventfestival, waarbij voor ons vooral leuk was dat Tim zijn overgang naar klas 1 mocht vieren. ZO MOOI! We namen geen foto's want er was een fotograaf, dus helaas nog even wachten...ik zal het beeld schetsen: Het was prachtig weer en buiten op het grote veld was een grote cirkel gemaakt van de klassen onder een wit tentdoek, met de ouders en kleuters en andere aanwezigen ertussen. Rechts was een mooie bloemenpoort en links ook. Er werd muziek gemaakt door schoolkinderen. Alle kinderen waren in het wit en ook alle aanwezigen waren in het wit of lichtgekleurd gekleed. Alle nieuwe eersteklassers hadden een buddy uit klas 6 aangewezen gekregen. Ze waren achtergebleven in een tent om zich klaar te maken: ze kregen een witte cape, een soort kroontje en een witte bloem. Aan de hand van zijn buddy kwam Tim, als eerste!, door de bloemenpoort "van de school" naar binnen en liep naar de witte eersteklastent en bracht de bloem naar zijn nieuwe 1e klasjuf. Er kwamen de nodige vreugdetranen! Het leuke was dat wij toevallig in Tims buurt zaten en hij zei tussendoor tegen ons "ik zit nu niet bij jullie maar dat is wel goed hoor". Hij zit nu op school en het voelt dat het klopt.

Daarna volgden er wat advent voorstellingen, die wel mooi waren, maar mij niet zoveel zeiden. Aan het einde werd er een boog gemaakt door alle schoolkinderen en werden de zevende klassers uitgezwaaid. Zij gingen door de andere bloemenpoort "van de school" naar buiten.

De eersteklassers werden door hun juf naar hun nieuwe klas geleid en kregen een verhaal.

Juffie Taryn lijkt erg lief en maakte direct contact met ons. Ja, met een gerust gevoel de zomervakantie in.

Ook wel lekker hoor, die vakantie. We hebben zin in de kerst, in kamperen in Katikati, in de komst van 2 emigrantenfamilies en oud en nieuw met hen, en in een heerlijke reis naar en over het zuidereiland.

Maar eerst nog Tims verjaardagspartijtje. Vanmiddag waren er 6 jongetjes en 1 meisje gekomen om Tims verjaardag te vieren. Zijn (en mijn) 1e verjaardagspartijtje! Met het zweet op de rug, het was dan ook 24 graden..., een paar spelletjes gedaan, taart gegeten en lekker laten spelen. Het waren allemaal kinderen van 5 en 6 jaar en allemaal van de kleuterschool. Ik moest in het begin, tijdens de spelletjes, even loslaten dat het allemaal gestructureerd moet gaan. Het zijn kleuters van 5 en 6 jaar! En ik merkte datTim best bossy was. Dat klopt ook wel bij wie Tim isen dan op zíjn feestje. Het is wel leuk om te zien dat Tim dit jaar wat vastere vriendjes maakt, voor het eerst in zijn leven.

Ook Thomas is erg in verandering. Sinds een paar weken gaat hij contact aan met andere kinderen en vertelt hij wat meer, ook aan z'n juffie. Het voelt echt pas nú dat hij klaar is om naar de kleuterschool te gaan. Het was zó fijn dat hij een half jaar extra had in zijn nurserygroepje van 8 kinderen! Zonder gepushed te worden is hij helemaal uit zichzelf toenadering aan het zoeken!

En met ons 4-tjes gaat het heel fijn samen! We hebben veel plezier met elkaar en maken samen het leven heel aangenaam!

Tot zover onze lotgevallen.

Liefs van Esther

ezeltje prik:

taart:

Sinterklaas en barbecue-en aan het strand

2009-12-10T00:03:00.000-08:00

Na de korte voorpret van het schoenzetten op 4 december, kwam op 5 december de sint in Tauranga. De aankomst per heus bootje was erg leuk! Helaas was er een programma omheen gemaakt, geleid door een engels sprekende dame. Er was veel te harde hollandse muziek en een klas kinderen in Volendamse kledij die een één of andere klompendans deden. Gelukkig was het wachten niet voor niets, want de kinderen kregen persoonlijk van Piet een kado. En...we hebben heerlijk pepernoten gegeten en voor mama was er een echt broodje kroket, JAMMIE!

Na een paar dagen! regen, brak de zon door. We genieten nu alweer van bijna een week zon. Het zomergevoel is er helemaal. Ik heb nauwelijks een lentegevoel gehad. De lente startte slecht en inmiddels is het op mooie dagen (en dat zijn de meeste) al zo'n 23 °; in de zon voelt het dan als 28 ofzo. Meteen een soort van zomer dus. Het leuke is dat deze 'zomer' nog zo'n 5 maanden duurt!!

Gisteren hadden Angela, mama van Ella Rose bij Tim in de klas (Angela en ik kunnen goed met elkaar opschieten), en Rebecca, een andere mama, en ik het idee opgevat om na de zwemles naar het strand te gaan met alle kids. Onderweg nog even wat worstjes en zalm opgehaald en een uur later zaten we heerlijk te barbecueen aan het strand. Eerst een uurtje golven gesprongen met de kinderen en daarna de barbecue aangezet. Het waaide hard dus verplaatsten wij ons naar het terras van Rebecca. Ze woont vlakbij ons, alleen 100 meter dichter bij het strand: haar tuin loopt erin over....!
Angela's man, Scott, kwam precies op tijd om de worstjes erop te doen en met alle kinderen te gaan vliegeren:

De avocado's beginnen ook alweer heerlijk te smaken. Ik vond ze in de winter niet zo lekker, maar dat is inmiddels weer helemaal goedgekomen.

Gelukkig houdt Thomas ook van deze heerlijke en ook nog hartstikke gezonde groente/fruit? Ik eet ze altijd hartig, met peper en zout of in de guacamole. Ooit heeft Michiel ze in Indonesie zoet gedronken in een juice met chocola erdoor....

Michiel zit nog in NL. Heel raar voor hem; het leven ziet er zo anders uit in NL. Hij is nu lekker aan het trainen en komt maandag weer in NZ aan. Hij is natuurlijk in Roermond geweest en ook nog in Assen bij mam. Mam was heeeeeeeel blij en het gaat best goed met haar. Ik heb zelfs met haar gebeld!!! Ze heeft een soort van senioren mobiel (met heeeel grote toetsen) en belde mij gisteren. Fijn hoor. Nou voel ik eindelijk weer een beetje contact met haar.

Ik ben veel met de kinderen, Tim gaat nog niet zo lang naar school en Thomas gaat 4 ochtenden, en dat is gezellig! Na de zomer begint voor Tim de leerplicht en gaat hij tot 15.00. Als Thomas dan tot 13.30 blijft gaan moet er echt iets op carpoolgebied geregeld worden...

Dat is toch wel een verschil met NL. Ik fietste zo even overal heen en nu sleep ik de kids overal in de auto mee naartoe... Dat moet ik nog zien op te lossen in mijn leven, waar verder de meeste dingen nu erg aangenaam zijn.
Vanmorgen kwam de postbode met.....onze paspoorten! Tim en Thomas zijn nu de trotse bezitters van een eigen paspoort. Nu nog even opsturen naar Immigration in Hamilton, waar de visa geplaatst zullen worden.

Vlak voordat Michiel vertrok hebben Michiel en ik met dankbaarheid het WTR visum in Michiels paspoort in ontvangst genomen. We hadden even geen kids, dus maar even dankbaar van het ene terrasje naar het andere gelopen!

We zijn nog steeds behoorlijk in beweging door steeds maar weer te kiezen voor wat we echt graag willen doen; Michiel, ik en wij samen. En dan nemen we wat er komt. Wel een spannend leven hoor en ik lig er ook echt weleens wakker van. Maar voor mij wel de weg om door het leven te gaan.
En daar ga ik maar eens een glaasje wijn bij drinken. Voor de mensen in NL: schenk ook maar een lekker glas in om even een zonnetje te proeven, als ie maar niet tevoorschijn wil komen!

Veel liefs van Esther

School fair en Michiel in NL

2009-12-03T01:08:00.000-08:00

Ja, je leest het goed: Michiel is in NL. Op dit moment (vrijdag, 22.00 NZ tijd) net geland op Schiphol. Bureau Zuidema vroeg hem of hij een week wilde trainen en we voelden allebei meteen dat dat prima zou zijn. Hij lekker reizen, een leuke training doen en even pap en mam en mam zien en ik lekker thuis met de kids. Huis 'aan kant' maken, leuke dingen doen met de kids en wat kerstvoorbereiding doen. Als Michiel dan thuiskomt is het huis gezellig in kerstsfeer! Michiel is weer gewoon te bereiken op z'n mobiel: 06-51110100.
Afgelopen zondag was er de jaarlijkse schoolfair. Geweldig! Ik heb nog nooit zo'n leuke en grote fair meegemaakt. In NZ doet men veel aan fundraising (in het kader van de limitatie van tekort aan geld....). Dat vind ik niet interessant, maar de fair is wel heel erg leuk! Er waren talloze dingen voor de kinderen: een avontuur op een pirateneiland, kaarsen verven, koekhappen, tokkelen, enz. én een giftshop waar alleen kinderen (met een soort van kindergeld) in mochten. Alles wat je maar wilde eten en drinken was er en er waren kraampjes met allerlei mooie en leuke kado-achtige dingen. Alles helemaal Steiner, dus superverantwoord, nee hoor, gewoon allemaal heel mooie dingen! Verder nog begeleid door allerlei muzikanten. Met ook nog een heerlijke zon erbij. Groot succes! Foto's staan op de mobiele, geen idee hoe ik die eraf kan krijgen dus die volgen nog.
Wel een foto van hoe de woonkamer af en toe een grote hut wordt (zelfgemaakt door T en T): Lol in de tuin: rennen door de straal van de sprinkler:

Na de fair nog een soort van eenvoudig dinertje op het strand:

Het is inmiddels alweer bijna zomervakantie, nog maar 2 weken naar school. De vakantie begint hier erg vroeg, meestal al aan het eind van de lente. De laatste schooldag is 19 december. Dan zal Tim z'n overgang naar de eerste klas krijgen! Dat gaat gepaard met een mooi ritueel (weet jij al, Marije!) en dan gaat hij na de zomer naar school. Wel jong, want hij is pas net 6, maar hij is er wel klaar voor. De extra (rollebol)oefeningen helpen hem met nog meer landen in z'n lichaam en een jaar extra in kindy zal hem daarbij niet helpen. Tim heeft nu 2 jaar kindy erop zitten en zegt zelf nu ook door te willen. Dus, lekker naar klas 1. Thomas zal naar alle waarschijnlijkheid bij (Tims) juffie Suzanne in de kleuterklas komen. Heel fijn voor hem dat hij een half jaar extra in de nursery was. Hij heeft het erg fijn in dat kleine clubje van peuters, waar hij heerlijk op zichzelf kan zijn.

Het gaat goed met de groentetuin. Nadat ik mezelf onthaast had en wat meer energie in de voorbereiding en verzorging gestopt had ontplofte de tuin in één keer. (Het begon ook wat te regenen en het werd warmer, dat hielp ook...): we eten al: de eerste aardbei, peterselie, piepkleine basilicum, bieslook, munt, lente-ui en vooral heeel veeel sla. Als het zo goed doorgaat krijgen we ook nog: komkommer, courgette, aubergine, worteltjes en tomaten.

Zomer in het land!

2009-11-25T20:03:00.000-08:00

Het is in één keer zomer geworden met veel zon en zo'n 23 graden. Omdat de zon hier zo fel is voelt het als je erin bent al snel als hoogzomer. Er is wel veel wind; dat hoort bij de lente, hoor ik van alle kanten. In ieder geval hebben we al een lekker kleurtje!
De zomervakantie komt er aan en dat betekent voor Tim dat hij misschien niet meer terugkeert naar de kindergarten. Hij wordt in de vakantie 6 jaar en is een grensgeval wat betreft het doorgaan naar klas 1. Tot een jaar of 6/7 vindt de fysieke rijping bij een kind plaats. Een kind kan pas goed door naar klas 1 als het in zijn lichaam is aangeland; gecentered, gebalanceerd. Pas dan kan het in een meer lerende omgeving terecht. Bij Tim merkten we al dat er nog links- en rechtshandigheidverwarring is; uit de assessment bleek dat er heel veel dingen zijn die Tim niet kan of niet graag doet omdat hij niet in balans is in zijn lichaam. De leerkrachten vroegen zich af of er iets gebeurd was in het eerste levensjaar.....
En nu rollebollen we dus met Tim door de kamer. hij mag alle ontwikkeling die hij gemist heeft inhalen: rollen, kruipen, als hagedis door de kamer schuiven en beanbags doorgeven van hand naar hand. Deze oefeningen worden steeds aangevuld met nieuwe, zodra hij daaraan toe is. Tim vindt het geweldig! En ik vind het heel fijn dat we hem dit kunnen bieden! Of hij naar de 1e gaat is nog even de vraag. Hij zei zelf eerst nog graag een jaartje te willen kleuteren. Begrijpelijk, want hij zit bij Thomas in de kleuterschool en is net gewend aan z'n juffie en z'n klasgenootjes. Toch is hij sinds de terugkomst van NL veel confidenter geworden. Hij kletst iedereen de oren van het hoofd en speelt veel meer met andere kinderen. Vorige week zei hij ook wel naar school te willen. We zullen het zien.
Michiel en ik proberen ondertussen ons niet teveel aan te trekken van tijdelijke visa ed. Het lukt goed om het leven vooral joyful te houden en we leren aardig te leven met alle onzekerheden. We stretchen de moed om vrij te leven steeds meer op! En ondertussen blijven we maar steeds veel fijne dingen doen. Op een mooie zaterdagochtend (toen Tim z'n assessment had gehad) zijn we de heuvels achter de school opgewandeld. De school heeft veel land en er zijn velden, een bos, groentetuintjes, piggies, een bamboobos en een ENORME swing!

Tim heeft regelmatig een picknick met z'n klas in het bos achter de school. Ze bakken dan eerst pizza en wandelen vervolgens met de hele klas de heuvel op, het bos in. Ondertussen laat juffie Suzanne de kids wat rollebollen. Tim vindt het nog steed heel speciaal en geniet er erg van. Het leven vindt hier nog zoveel meer buiten plaats dan in NL!
Dit is het bamboobosje:

Dit zijn de tuintjes van de kindergarten:

Tims klas is aan de linkerhand en Thomas' peuterklasje aan de rechterhand.

Vanaf onze veranda uitzicht op de Long White Cloud.

Thomas maakt inmiddels ook graag foto's:

Michiel aan het nachtvissen. Helaas, de vissen sliepen...

Maandag ondernamen we opnieuw de reis naar Auckland om de paspoorten te verlengen. We wilden er graag een leuke dag van maken en dat is gelukt. We waren in een half uur klaar bij het consulaat en konden daarna precies de boot naar Rangitoto Island maken. Deze uitgedoofde vulkaan ligt 25 minuten varen uit de kust van Auckland. Met een 'treintje' kregen we een leuke 'tour' over het eiland.

Het eiland ziet er uit als een grote berg lavabrokken met bos erop. En 1 klein zwartzandstrandje. Tim vond het weer super om op een vulkaan te zijn en Thomas vond vooral het bootje en het treintje leuk.

Op de 'top' van Rangitoto: Tim houdt een brok lava vast:
En natuurlijk mochten T en T even in de tractor die het 'treintje' trok:

Uitzicht op Auckland!

En.................het lijkt wel hoogzomer:

Tot gauw! Liefs van Esther

Mount Ruapehu; Video's

2009-11-12T23:05:00.000-08:00

De lente zet zich nu echt door en de sneeuw op mt. Ruapehu is aan het smelten. Toen de weersverwachting goed leek en we ontdekten dat de skiliften nog 1 dag open zouden zijn besloten we nog een tweedaagse Ruapehu te doen.
Onderweg naar Ruapehu doemde bij Taupo mt Ruapehu in de verte al op. Wat een prachtig vergezicht!! We hadden Ruapehu, Tongariro en Ngauruhoe (de 3 grootste vulkanen in Tongariro National Park) nog nooit met sneeuw gezien en het was nog mooier dan we gedacht hadden. Met lake Taupo op de voorgrond waren de kleuren werkelijk prachtig!

Onderweg hadden we prachtig weer, maar na de 3,5 uur rijden verschenen er wolken.... Maar we hielden de moed erin en al zingend kwamen we aan bij Turoa, de andere kant van mt Ruapehu dan Whakapapa. Allebei ski areas overigens.

We trokken de winterjassen en de handschoenen aan, de dassen om en de mutsen op.

Goed ingepakt stapten we in de eerste stoeltjeslift en zagen al snel sneeuw. Al glibberend klauterden we, tussen de skiers door, naar de 2e stoeltjeslift.

We zwiepten de kids in het stoeltje en deze lift bracht ons naar 2300 m.

En toen...brak de zon door!

Zonnebrillen op!

Besneeuwde kratertoppen tegen een strakblauwe lucht. Geweldig mooi!

Natuurlijk begonnen we meteen met sneeuwballen gooien en een sneeuwmannetje maken.

Tim ontdekte een bult waar hij heerlijk omheen kon glijden. Thomas glibberde alle kanten op, maar met een beetje hulp kreeg hij er ook plezier in.

Na een tijd sneeuwplezier en een boel foto's namen we weer de stoeltjesliften naar beneden.We hadden een motelletje aan de voet van de vulkaan, in Ohakune.

Dit was het uitzicht tijdens ons glaasje port aan het eind van de middag!

De volgende dag was het grijs. Grijs en nat... Geen vulkaan te zien.

Gelukkig klaarde het een beetje op zodat we nog een leuk wandelingetje naar een waterval konden maken. De kinderen vermaakten zich weer prima met steentjes gooien. (Michiel en ik ook!)Op de terugweg bedachten we dat het wel leuk zou zijn om het weekend af te sluiten met een etentje.

In Rotorua zagen we een leuk indiaas restaurant. Likkebaardend liepen we erlangs, bedenkend dat dit bij de kinderen echt onmogelijk in de smaak kon vallen. Maar toen we op de menukaart keken zagen we friet met vis voor Tim. Thomas wilde alleen maar pannenkoeken. Gelukkig kwam Michiel op het idee dat als we cheese naan gewoon kaaspannenkoeken zouden noemen Thomas dik tevreden zou kunnen zijn. En dat was ie! Met witte rijst een een heel bord vol met cheese naan was z'n buikje rond. En wij hebben heeeeeeeeeeeel erg gesmuld van lekker pittige indiase gerechtjes. (Esther (van Justin) je mag dat koken best op ons oefenen hoor als jullie hier langskomen:-))

O ja, nog even tussendoor, we hebben geen Permanent Residence gekregen en krijgen opnieuw een Work To Residence in ons paspoort. Eens kijken waar dit naar toe leidt. In ieder geval naar opnieuw een hoop zoeken naar waarom Immigration toch de hele tijd in ons hologram blijft verschijnen...

Tot slot hebben we nog 2 videootjes.

De eerste is ws vooral leuk voor de oma's en opa: alleen maar kinderen!

Op de tweede video ook nog wat reizende beelden.

Veel plezier!

Liefs van Esther

Enjoy the ride!

2009-10-31T01:53:00.000-07:00

Michiel heeft zondag de Auckland marathon gelopen!
Kijk op

www.aucklandmarathon.co.nz/results/2009_resultsframe.asp

en dan Broeren intypen bij Quick Search rechtsboven.
Wel een felicitatie waard, vind je niet?
Op z'n verjaardag kon hij nauwelijks overeind komen, maar dat hoefde ook niet. De kids en ik hadden twee dagen de tijd om een leuke verjaardag voor te bereiden en dat hebben we dan ook met veel plezier gedaan: kadoos kopen en maken, taart bakken, huis versieren.
's Ochtends hebben de kids Michiel wakker gemaakt met "happy birthday, daddy". Verder gaat alles in het nederlands, maar birthdays zijn vooral een "schoolding" en dan gaat het al snel in het engels.
Aan het eind van de dag kwamen onze vrienden Tania en Shane. We hebben heerlijk gegeten en een fijne avond gehad!
Van tania kreeg ik allemaal groentetuintips en de volgende dag ben ik weer flink aan de slag gegaan. Hier ben ik in de "nursery":

Pakjes!

Tim neemt graag foto's. Zo vond ik gisteren het fototoestel met wel 20 foto's van het huis, helicopters, hemzelf...:

Tot slot nog dit:

ENJOY THE RIDE!!

Lente!

2009-10-26T15:05:00.000-07:00

De lente is nu echt aangebroken. Hoewel het vaak best koud is (de kiwi's zeggen dat het een slechte lente is) genieten we enorm als de zon schijnt want dat maakt gelijk alles goed. Korte broek, hemdje aan en in 't zonnetje zijn! We waren gisteren (Labour Day) een dag in de Karangahake Gorge en dan merk je dat het nog steenkoud is op plekken waar de zon weinig komt. Liz, de vrouw met wie Michiel af en toe werkt, was op de lodge van haar broer aan het passen in de gorge en wij werden uitgenodigd. Daar gingen we natuurlijk meteen op in. De gorge ligt op 1.15 uur rijden van ons huis, dus prima te doen voor een dag. En we hadden heerlijk weer! Wat is die gorge toch ongelooflijk mooi. En de wandelingen zijn allemaal prima te doen voor onze kids! We liepen over smalle paadjes met prachtige uitzichten, over wiebelbruggen, over spoorbanen en door tunnels. Voor iedereen een hele leuke dag. De middag hebben we picknickend doorgebracht met Liz en Fiona. De kids waren aan het spelen en wij hadden fijne gesprekken en een hoop lol!
Vanochtend begon de schoolweek weer , maar helemaal niet saai want de kids hadden kennelijk de alarmlichten van de auto laten branden. Voordat de AA kwam en de kids op school waren was hat alweer een uur of 10. Michiel reed door naar een afspraak met een collega trainer/vader van school. En ik ga het huis en de groentetuin maar eens onder handen nemen. En 3 wassen op één dag doen! Het waait hier in de lente vaak hard en met deze zon erbij is de was in een half uurtje droog. De kinderen zijn nu elke dag om 13.30 vrij (4/5 dagen in de week) en vanmiddag gaan we maar eens even op het strand kijken als het zonnetje wil blijven schijnen.
Michiel gaat as. zondag 1 november de Auckland marathon lopen! Wat zou het ontzettend leuk zijn als zijn NL hardloopmaatjes erbij zouden zijn...! We zullen iig Michiel verslag laten doen! Een dag later is ie jarig. Met veel spierpijn waarschijnlijk!
Goed nieuws uit Nederland over mijn moeder. Ze is sinds haar verhuizing naar revalidatieverpleeghuis Maartenshof behoorlijk opgeknapt. Tot mijn grote verbazing belde Mirjam gister dat mam bij haar thuis was (Mirjam woont toevallig naast Maartenshof) en dat we konden skypen. Diep ontroerd zag ik mijn mam in een rolstoel zitten, keurig aangekleed en rechtop. Geen sonde meer in. We konden gewoon met elkaar praten!! Wie had dat gedacht! Het leek wel alsof ze was opgerezen uit de dood. Ze was erg verdrietig dat ze niet terugkan naar haar eigen huis en dat ze in een verpleeghuis zal gaan wonen. Maar ook blij dat ze niet meer zo ernstig ziek was en dat ze contact met ons kan hebben.
Over onze verblijfsvergunning heb ik ook soort van goed nieuws. Mijn Work To Residence (WTR) loopt af op 5 november. Immigration krijgt Michiels aanvraag niet op tijd af. We dachten dat we dan even het land uit en in moesten, maar dat hoeft niet. We hebben nu een aanvraag gedaan voor een Visitors Permit van 3 maanden om de tijd te overbruggen die er is tussen het eindigen van mijn WTR en de beslissing over Michiels aanvraag. We hopen dat er direct een Permanent Residence uitkomt, maar de kans lijkt klein zonder joboffer. Nou ja, we zien wel wat er op ons pad komt. De dingen die we nu doen zijn leuk dus dat houden we gewoon zo!

Nog een paar foto's hier op de weblog en ook in Picasa een nieuwe map!
Tot gauw,
liefs, Esther

Zaterdagochtend bij de Tauranga market: wij latte's en de kids ieder een bak aardbeien:
Een dagje Karangahake Gorge, met Liz en Fiona. Eerst latte's drinken (met stroopwafels!):

En dan prachtig wandelen over wiebelige bruggetjes:

door donkere tunnels:

met fantastische uitzichten!

De volgende dag: flat battery (de alarmlichtjes de hele nacht aan....) T en T vonden het geweldig!

Keep jumping!

2009-10-21T13:27:00.000-07:00

Ons leven is als deze twee springende jongetjes:

Het is zoals Osho schrijft:

Somebody asked a rich man "How did you become so rich?" He answered, "I always waited for my opportunity, and when it came I simply jumped on it." The other man said, "I am also waiting for an opportunity, but I only know when it has gone! It is such a rare moment that it comes and by the time I am ready to jump on it, it is gone." The rich man laughed and he said, "Keep jumping, otherwise you will miss! That's what I have been doing all my life - jumping. An opportunity may come or not - that is not the point; I keep on jumping. When it comes, it finds me always jumping. It comes and goes in a moment and if you are thinking about it you will miss it."
So keep jumping - that's all that meditation is about. Some day the coincidence will happen. You will be jumping and the right moment will be close by. Something clicks, and something happens. It is a happening, it is not a doing. But if you are not jumping, you will miss it. It is difficult and sometimes boring too, because you come again and again to the same space, and it becomes circular. But keep jumping.
Always keep open and experimentative, always ready to walk a path you have never walked before. Even if it proves useless, it will be an experience. You have to experiment.
Move! - Have as many experiences as possible, because experience is the only school. Move and don't be afraid. And learn. Take risks. We often only want to change if there is no risk, and that's impossible. That condition - that there be no risk - makes it impossible to change, because everything has to be at stake, only then change is possible.
People miss many things because of too much control. Be like a wild river, and much you cannot even dream, is available. But open your hand; don't go on living the life of a fist, because that is the life of control. Live the life of an open hand.

Dusss, wij laten gebeuren wat er gebeurt, maar blijven springen, volgen impulsen, zodat het goede ook kán gebeuren.

Weer opbouwen

2009-10-11T23:00:00.000-07:00

Hallo lieve allemaal,
Het leven komt hier weer een beetje op gang. In de vakantie hebben we een paar vrienden opgezocht en uitgenodigd en vandaag is de school van de kinderen weer begonnen. Michiel is weer aan het schrijven en met Liz seminars aan het organiseren en donderdag begint actieve meditatie weer. Het is alsof we weer opnieuw met settelen moeten beginnen. Net voordat we gingen begon ik me wat meer thuis te voelen en begon er vanalles te stromen. In de 4 weken NL droogde dat wat op en het is opnieuw weer stroef. De lente dient zich ook nog maar wat schoorvoetend aan en dat helpt niet. Gelukkig hebben we nu een paar mooie dagen gehad. We zijn dan lekker veel buiten en gaan erop uit. Met Hannah, Sander en Karen + kids hebben we heerlijk geluncht in Te Puna Quarry Park. Een oude quarry, omgebouwd tot park met prachtige bloementuinen, wandelingen, bos en kunstwerken:

Om mijn paspoort te verlengen en er een voor de kids te halen gingen we een dagje naar Auckland. Uiteindelijk hebben we de paspoorten niet verlengd (het was toch niet zo handig om ze 4 weken kwijt te zijn net als Immigration op het punt staat iets over ons te beslissen...) en hebben we er maar een leuk middagje Auckland van gemaakt. Natuurlijk namen we de kids weer mee de Skytower op:

Onze avondwandelingen zijn weer prachtig. Langs de zee met volle maan, op 2 minuten lopen van huis. Dat is wel genieten hoor!

De tuin staat er goed bij. Ik ben lekker veel bezig geweest, vooral met onkruid wieden. Het stond na 4 weken NL soms wel een halve meter hoog! Onze composthoop is alweer helemaal tjokkie en ik kieper het onkruid nu, net als de buurman, over de schutting op het leegstaande veldje voor ons huis. Volgens ons doen we de eigenaar een dienst om zo z'n land op te hogen en het beter verkoopbaar te maken!

De kinderen zijn weer heerlijk in en om het huis aan het spelen en we nemen ze vaak mee voor een (mid)dagje uit. Gisteren hadden we een parentmeeting van Thomas z'n klasje. Het was schitterend weer en we zaten lekker te lunchen op het strand terwijl de kinderen met elkaar aan het ravotten waren. We moeten alweer dik insmeren met zonnebrand en we krijgen al een lekker kleurtje.

Tot gauw weer!

Liefs van Esther

Regen! Dus maar even een video maken...

2009-10-04T16:26:00.000-07:00

Wauw, het lijkt wel herfst. Het was in de winter beter weer dan nu in de vroege lente. Af en toe hebben we een goeie dag en dan is het heerlijk. Zo zijn we zaterdag naar de Tauranga Farmers market geweest en, inderdaad Jus en Es, hartstikke leuke en lekkere markt. We gingen vooral om babyplantjes te halen voor de groentetuin en dat is heel goed gelukt. Maar het was sowieso een leuk uitje: geen file ernaartoe, parkeerplaats naast de markt en de markt is zo klein als 15 kraampjes en er liepen geen duizend mensen, maar maar 30 ofzo. Heerlijk kopje latté op het terras en de kids in de aangrenzende speeltuin. 's Middags de laatste onkruidjes uit de groentetuin gehaald en de plantjes geplant. En dat allemaal in de zon (die alleen in Papamoa scheen, we zagen dat de rest van Tauranga bewolkt was!).
Maar nu dus weer een paar dagen wolken en regen. En dat in de vakantie... De kinderen spelen gelukkig heerlijk in de basement. Voor mij tijd genoeg om eens wat foto's en een video op te laden.
De video staat hieronder en de foto's staan in de augustus/septembermap op Picasa (zie de link in het linkermenu).
Veel plezier!
Liefs van Esther

Weer terug.

2009-09-27T14:36:00.000-07:00

Allereerst willen we iedereen die ons gesteund heeft en dat nog steeds doet erg bedanken. Fijn hoor, lieve mensen!
Dit was nog even in NL. We zijn veel samen geweest met mijn zus en haar gezin en dat was heerlijk! VLNR: Thomas, Tim, Mickael en Romain (de oudste, Erwan, ontbreekt op deze foto).Het was best moeilijk om afscheid te nemen van mam in het ziekenhuis, maar wel oké. Volgens mij had ze het op dat moment wel door en ze maakte zelfs even contact met ons en ze lachte zowaar even toen Thomas voor haar neus stond. Ze is nog steeds ernstig ziek en dat maakt het er hier voor mij niet makkelijker op.
De reis ging heel erg goed. We hadden een rechtstreekse vlucht van Londen naar Sydney (met een half uur fuelstop) en de kinderen hebben behoorlijk geslapen.Helaas waren de autostoelen niet meegekomen en moesten we het met 2 geleende, veel minder comfortabele doen. Gelukkig was alles 3 dagen later weer terecht.
We zijn weer terug in de Papamoa Beach Road. Ons huis is weer heerlijk!!!! De kinderen hadden meteen geen ruzie meer en waren de hele dag buiten, in de basement, op de tramp en op het strand. Het weer is helaas stukken minder. Veel wolken, regen en wind... maar als de zon even schijnt, dan is het heerlijk warm.
Het weer aankomen is behoorlijk wennen. Het voelde voor mij even weer alsof ik opnieuw moest emigreren. De mensen weer voor het 'eerst' zien, de andere cultuur, de leegte van dit hier. Maar goed, we zijn nu pas 10 dagen hier en de stroom komt vast wel weer ergens op gang. We wachten ook nog op bericht van Immigration en dat zal heel binnenkort komen. Spannend...!
Vandaag zijn we maar eens lekker een dagje uit geweest: Rotorua. In de gondola, de luge, de stoeltjeslift en een koffietje op het terras. Daarna lekker picknicken aan het meer van Rotorua! De kinderen hadden hun lucky day want er was kermis aan het meer. Natuurlijk mochten ze eerst in 1 ding en later in 3!

De tulpen zijn in bloei in "The Governmental Gardens" ontdekten we op de terugweg. Een keurig engels park (alleen dan groter en minder erin én tussen de kookpotjes).

Lekker rennen en springen en spelletjes doen in het park.

Terug naar NZ

2009-09-18T10:23:00.000-07:00

Hallo allemaal,
Wij zullen morgen weer terug vliegen naar Nieuw Zeeland. Mam ligt nog in het ziekenhuis en is wel iets helderder, maar kan nog steeds nauwelijks praten en ze heeft sondevoeding. Heel fijn om zoveel bij haar geweest te zijn. Het is raar en ik denk ook heel naar om zo te vertrekken. Maar we willen ons leven in NZ graag weer oppakken. Het heeft daar 4 weken stil gelegen en we zullen er dinsdag weer aankomen!
Morgenochtend gaan we nog een laatste keer naar het ziekenhuis en daar nemen we ook afscheid van mijn zusje. Het was wel heerlijk om haar deze weken bijna dagelijks te zien! We vliegen om een uur of 7 's avonds naar Londen en van daaruit naar Sydney en door naar Auckland. Duimen maar voor een goede reis!
Liefs van Esther

Vanuit Assen

2009-09-05T04:57:00.000-07:00

Hallo lieve allemaal,
Met mijn moeder gaat het allemaal heel erg moeizaam. Vorige week zat ze nog even in een rolstoel en konden we 2 woorden wisselen, maar dat is nu niet meer zo. Ze wisselt sterk. De ene dag zit ze helemaal in een Parkinson blokkade en de andere dag heeft ze erge overbeweeglijkheid. Ze praat niet meer. Het is erg rot om te zien. Vanochtend was ze eerst erg overbeweeglijk, maar daarna was ze een hele tijd rustig en 'staarde' ze wat. We hadden muziek aan en ze had de ogen open en haar gezicht was vrij rustig. Ik weet dat dat zo weer anders kan zijn, maar het was in elk geval fijn om zo bij haar te zijn. Ze maakte ook wat contact met de ogen!
Voor ons is het niet makkelijk om de hele tijd in de ziekenhuissfeer te zijn. We hebben ons eigen leven met school en huis enzo niet hier. Toch is het heel goed om hier met zijn allen te zijn; de kinderen hebben oma een aantal keer (ook 'wakker') gezien en ik ben veel bij haar. Michiel ook. En m'n zusje springt bijna uit haar vel van blijheid dat we er zijn. Snap ik helemaal!
We hebben ook weer een paar vrienden gezien en dat is fijn!
Tot zover dit korte berichtje. Tot later.
liefs van Esther

Naar mam in Nederland

2009-08-21T21:51:00.000-07:00

Dag lieve mensen,
Mijn lieve moeder is plotseling erg ziek geworden en wij gaan morgenvroeg met het hele gezin naar haar toe vliegen. We willen er zijn, wat er ook is en gaat gebeuren. We komen dinsdagavond in Nederland aan en gaan 3,5 weken later weer terug naar Papamoa (voor zover dat nu te overzien is). We zullen meestal in mams huis zijn. Telefoon daar is: 0592 405241 Mam ligt in het ziekenhuis in Assen en is soms heel ver weg en soms meer aanwezig.
Michiels nederlandse mobiel zal het weer doen: 06 51110100. En wij hebben gewoon internet in Nederland.
Liefs van ons allen
En hier toch nog wat foto's die ik vorige week toch al opgeladen had:

onze basement met op de achtergrond de deur naar de computermeditatiezonkamer.

cadeaus, meer ontwikkeling en de zee

2009-08-12T00:35:00.000-07:00

Joepie! We kregen een zware doos vol met cadeaus uit Nederland! Dat was feest! Er waren race-auto's, t-shirts, tekeningen, dvd's, tijschriften, badderspul, DROP! (raad eens wie de pot al bijna leeg heeft...).
Dankjulliewel Janneke, Leon, Julia, Gay, Bart en Brigitte!
UITPAKKEN!!!

We merken dat de winter alweer aan z'n einde aan het komen is. Dat komt vooral doordat de zon al zo'n stuk hoger aan de hemel staat. En dat maakt hier heel erg veel uit. De zonnekracht is mega. Uit de wind voelt het in de zon wel zo'n 24 graden en zonder zon 14. Zoals je op de volgende foto's ziet:

's Ochtends is het zonnig:

en 's middags in Memorial Park is de zon weg: dikke truien aan!

Memorial Park Tauranga ligt aan de binnenzee. De kinderen kunnen met eb eindeloos lopen over de zeebodem

Ons leven is bepaald niet saai en gemiddeld. We hebben veel tijd voor elkaar en voor de kids. En we zijn allebei druk bezig alweer een nieuwe shift te maken in de spirituele ontwikkeling. Michiel en ik zijn beide nog steeds enorm aan het loslaten van patronen en geloofssystemen. Dat is zo bevrijdend en we hebben allebei nog meer plezier in het leven gekregen. We ontmoeten een aantal mensen die op hetzelfde spoor zitten en er gebeuren best aparte dingen. We hadden bij de Steiner school de vraag neergelegd of zij mij aan een baan konden helpen. Daar was het antwoord al redelijk snel "nee" op. Tegelijkertijd hebben we een nieuwe emigratie-aanvraag de deur uit gedaan. Misschien is het niet de bedoeling (op mijn weg) dat ik de baan moet doen voor de Permanent Residence. Door die Work To Residence is er een heel proces bij mij op gang gekomen van angst smelten voor solliciteren en voor banen. Daarin ben ik enorm gegroeid. Misschien is dit stuk wel klaar en hebben we de PR ook niet nodig omdat de reis ergens anders verder loopt. Toch voelt het dat we nog een tijdje langer hier willen blijven dan 5 november. Daarom dienden we een nieuwe aanvraag in. Best laat natuurlijk als je bedenkt dat het hele proces in NL zo´n 9 maanden heeft geduurd. In NL duurde het een maand voordat we geselecteerd werden en 6 weken later kregen we pas de decision successfull en weer een week later kregen we de application forms. Al met al duurt zoiets meestal zo'n 2 a 3 maanden. Nu werden we binnen 2 dagen uit de pool geselecteerd, hadden we de decision successfull binnen een week en de application forms binnen 1 dag! De dokter kon binnen 3 dagen de medicals doen en de oudwerkgevers van Michiel beloofden onmiddellijk de benodigde papieren op de bus te doen. Werkt de Real Self hier aan mee? We gaan zien waar we naartoe varen. Het is in elk geval een leuke tocht!

Michiel is zijn coaching en training steeds meer aan het verfijnen. Veel mensen komen op hem af! En hij vindt het heel erg leuk om te doen. Ik heb me begeven in de Steiner bieb. De school kon me geen betaalde baan (=PR) aanbieden als teacher of bibliothecaris. Dat voelde even rot, maar daarna kon ik voelen dat ik écht zin had om biebwerk in de Steinerschool te doen. Dus ik werk nu als professionele vrijwilliger in de mini Steiner bieb. Leuk he!

Vandaag, 12 augustus, hebben we een prachtig zonnige middag en de kinderen vermaken zich prima met de branding

Michiel rent zo'n 5x per week; vandaag een kort rondje: over het strand naar café Inspire en terug door de wijk: zo'n 8 km. Hij loopt ook weleens vanaf ons huis over het strand naar The Mount (Maunganui), zo'n 18 km. Dan haal ik hem soms op en drinken we lekker koffie op een terras in Mount Maunganui.

Wij wensen jullie nog fijne vakantiedagen of -weken toe. Tot gauw!

Liefs van Esther

Nieuwe map met foto's

2009-08-02T14:00:00.000-07:00

Er staat een nieuwe map met foto's op Picasa.
Klik links op de pagina op "onze foto's en videos" en dan op de map "juli 2009".
Veel plezier!

Zon, regen en een nieuwe EOI

2009-07-28T17:07:00.000-07:00

Ik vond het zo lang duren voordat ik iets hoorde van de Polytech, dus belde ik maar eens. Ze hadden net de procedure afgerond en gingen iedereen behalve 1 een brief sturen met sorry je bent het niet geworden. Die brief krijg ik dus morgen ofzo. Van de andere bieb kreeg ik ook alsnog een brief met de uitleg dat er erg veel erg goede kandidaten waren. Dus, gewoon veel goede concurrenten en als die dan al kiwi zijn heb ik niet veel kans. Dan gaat er dus iets anders gebeuren... Maar wat? Spannend hoor. We hadden van 't weekend de impuls gevolgd om voor Michiel een EOI (Expression Of Interest) bij Immigration in te dienen. Dat betekent het hele proces opnieuw maar dan wel makkelijker omdat ze alles al hebben. Misschien gaat Michiel helemaal niet aan een officiele baan beginnen maar is het een manier om iets langer hier te zijn. We zijn al wel zover dat we ons overgeven aan wat er op ons pad komt, maar de wens is er wel om iig wat langer te kunnen blijven dan 5 november. De EOI is trouwens gelijk geselecteerd vandaag, dus dat begint goed. Verder hebben we nog een lijntje lopen. We hebben de school om hulp gevraagd. Wellicht weten zij een creatieve oplossing voor een PR. Ik heb uiteindelijk én de P.A. gedaan én de bibliotheekacademie dus wellicht kunnen zij met een combinatie van deze diploma's een baan creeeren. We wachten af.
Michiel is ondertussen lekker aan het coachen en is bezig een seminar voor te bereiden die hij samen met iemand gaat geven. Good luck on that! Meer hierover zal Michiel zelf wel een keer schrijven. Het gaat iig over hoe kun je leven vanuit overvloed... 8 augustus vindt het plaats.
Afgelopen weekend was het zulk mooi weer dat we zomers gekleed met David, Hannah en kids de Mount op zijn geklommen. Heerlijk. De zon brandt alweer zo hard dat het wel 20 graden voelt als ie schijnt. Op een regenachtige dag voelt het maar als 13 ofzo, dus dat scheelt nogal. We moeten al behoorlijk aan het zonnebrand smeren!
Inmiddels zal het in NL voor iedereen zomervakantie zijn. Ik wens jullie een heerlijke tijd toe met veel mooi weer!

midwinterse regendag in Papamoa

midwinterse zonnige dag in Papamoa26 juli: de Mount op met vrienden

een schitterende dag! Bijna boven...

Met een winters ijsje

T en T op het strand bij de Mount

Een dag later: het strand van Papamoa

Thomas is 4!

2009-07-20T14:31:00.000-07:00

Brrr, harde wind aan de voet van Mt. Maunganui

klimmen bij The Mount

ergens onderweg bij ons rondje om the Mount

Allereerst maar even vermelden dat ik nog geen bericht heb van de Polytech. Ik weet dus nog steeds niet of ik uitgenodigd word voor een interview...

Thomas was 17 juli jarig en dat hebben we heel gezellig gevierd met veel kado's, een 'birthdaycake' en bezoek van David en Hannah met kids. Op de video staan nog wat verjaardagsbeelden, waaronder een verslag van het kado-uitpakken. Thomas is hier ineens midden in de winter jarig, maar het was niet zo raar, want het was niet koud en 's morgens scheen het zonnetje nog. Het lijkt helemaal niet op de NL winter. Heerlijk! We komen onze dagen best door met veel samen zijn (dat blijft maar steeds fijn!), buiten zijn, met en zonder de kinderen, leuke contacten en gesprekken over hoe levendig ons leven nu is, ook met alle PR perikelen en geen betaald werk hebben. We ervaren allebei wel onrust van niet weten waar we over een paar maanden aan toe zijn, maar als we het gewoon aannemen zien we vooral ook hoe ontzettend veel plezier dit soort van leven oplevert. We zijn veel bezig met het opzoeken van wat het fijnst is om te doen, nu, en steeds maar aan onszelf te vragen wat de wens is en dan volgen wat er in die richting komt. Soms komt er dan ineens iets anders dat ook goed is (we hebben het nu al over reizen met de kids als we geen PR krijgen...).

Allemaal, inclusief de kids, zijn we heel ALIVE, om maar met Michiels praktijknaam te spreken.

En met die kids gaat het heel goed. Ze spelen zich nog steeds helemaal een ongeluk en betrekken daarin vanalles: vulkanen, bergen, vissen, haaien en dolfijnen, kookpotjes enz. Ze beklimmen regelmatig Ruapehu en onlangs ook al Mt. Everest. Tim vindt het heel erg leuk om engels te praten op school en ook met ons thuis. Hij heeft heel erg veel vertrouwen in zichzelf. Thomas gaat erg z'n eigen gang op school en thuis als we bezoek hebben. Hij speelt alleen met zichzelf of met Tim. En daarbij zingt ie veel. Volgens mij is hij prima in z'n sas.

Tot zover vandaag; hier is de video:

liefs van Esther

Opnieuw solliciteren en bezoek

2009-07-14T16:49:00.000-07:00

Niek en Tim met een leuke constructie in de basement aan het spelen.

Toon, Thomas en Tim aan het bouwen (voornamelijk vulkanen!)

Ritjes in de bobslee, altijd een succes.Het meer van Rotorua met de vulkaan Tarawera op de achtergrond.

Lunchen in het kookpotjespark van Rotorua.

Tijdens het solliciteren op de baan in de Papamoa bieb kwam er een nieuwe vacature bij (wel bijzonder in deze crisistijd..): full time liaison librarian bij de Polytech. Dat houdt zoiets in als bibliothecaris bij de bibliotheek van het LBO/MBO/HBO opleidingsinstituut van Tauranga en dan verantwoordelijk voor de banden met de Tauranga afdeling van de University of Waikato. Speciaal bibliotheekwerk dus. Niet mijn specialisatie en geen werkervaring in deze branche. Maar ik heb gewoon geschreven! En eerlijk geweest over mijn kwaliteiten en mijn te-leren-gebied. Woensdag is de sluitingsdatum. We wachten af.

Het wordt natuurlijk best spannend met zo'n einddatum van onze Work To Residence (5 november). En tegelijk denken we: als het niet de bedoeling is dat we hier blijven, dan gaan we verder, of terug naar NL, met zó veel meer ontwikkeling alweer als 6 maanden geleden.

En we doen natuurlijk nog steeds zoveel mogelijk leuke dingen. Het weer was wat minder de laatste tijd, maar toch genieten we nog steeds van zee, strand, vulkanen en huis&tuin. Afgelopen weekend hebben we bezoek gehad van Mirjam, Marten, Koen, Toon en Niek. Zij hadden ons heerlijk opgevangen toen we in januari uit het vliegtuig stapten. Nu kwam de computer kamer mooi van pas. De ruimte was groot genoeg om de hele familie te herbergen. We zijn nog lekker naar de hot pools geweest en natuurlijk naar het strand.

Gisteren zijn we een dagje naar Rotorua geweest. We hebben inmiddels een jaarabonnement op de gondel. Het is een leuk uitje en maar 50 min. rijden vanaf waar wij wonen.

Morgen hebben we een verjaardagsbezoek aan Andrius en vrijdag is Thomas jarig!

Vanaf volgende week (dat is na de vakantie) gaat Thomas 4 ochtenden naar pre-kindy en Tim 5 ochtenden naar school. Volgens mij gaat dat prima lukken. Tim vindt school leuk en Thomas zegt steeds nee, maar dat doet hij bijna altijd. Even later is hij altijd heerlijk aan het spelen.

Voor iedereen in NL: fijne zomervakantei gewenst! Dat het weer maar mooi mag blijven!

liefs van Esther

Geen baan in bieb Papamoa

2009-07-08T22:38:00.000-07:00

Vanmiddag belde de bieb: "we waren erg onder de indruk van je enthousiasme en je kwaliteiten, máár er was een kandidaat die al in een zelfde soort baan in Nieuw Zeeland zat en die is het geworden". PR probleem blijft voorlopig dus nog bestaan. BALEN. Ergens ben ik ook wel opgelucht dat ik nu niet aan het werk hoef. Wellicht komt er nog iets fijners op ons pad waardoor die PR er komt of een fantastisch ander land.
Het is natuurlijk rot om afgebeld te worden, maar het mooie van dit hele proces voor mij is dat ik helemaal niet voel dat ik niet goed genoeg ben. Natuurlijk wéét ik al dat "ik als persoon goed ben", maar ik vóélde me toch altijd aangetast bij zo'n soort afwijzing. Nu kon ik echt voelen dat het niet uitmaakt voor mij als geheel en voor mijn levenspad of ze me zouden nemen of niet. En dat kon ik al voelen voordat ik solliciteerde. Dus: én balen, én nu gaan we verder zien wat er op het pad komt.
Liefs van Esther

sollicitatiegesprek!

2009-07-01T15:35:00.000-07:00

Ik ben uitgenodigd voor een interview op dinsdag 7 juli om 13.00! Hartstikke spannend. Een onderdeel van het gesprek is dat ik een presentatie moet geven van het databasesysteem dat ze gebruiken. Er zijn 2 mensen aanwezig: 'mijn' teamleider en het hoofd van de publieksdiensten van de bibliotheek Tauranga. Duimen maar!
Verder gaat het leven net zo heftig verder als meestal. Hoewel het winter is genieten we nog erg van het buiten zijn. Er waren wel een aantal regendagen achter elkaar en dat hebben we doorbroken door een weekendje naar Rotorua te gaan: de vurigste plek in de buurt, lekker op zo'n wet winterday. We zaten in een motelletje met een heel lekker superwarm zwembad met 2 mineraalbadjes erbij. Daarin hebben we de eerste regenachtige middag doorgebracht. De volgende dag was het bewolkt, maar droog en toen zijn we naar het Wai-O-Tapu Wonderland geweest. Een enorm park met allemaal vulkanische (modder)poelen en een heuse geiser. We wandelen met de kids zo'n 1,5 uur van het ene kookpotje naar het andere.
's Middags zijn we nog een keer met de gondel omhoog geweest en dit keer zijn we met de kids een soort van bobsleebaantje afgesjeest en met de stoeltjeslift weer omhoog. Een lekker weekend. Wel een beetje verpest doordat ik waarschijnlijk een een of andere kaakholte verstopt heb ofzo. Ik hoop dat de antibiotica voor het interview z'n werk heeft gedaan.
In de JUNI map op Picasa heb ik nog meer foto's toegevoegd, o.a. van Rotorua.

Thomas in z'n warme fleecejasje, zo schattig! Lekker terrassen met Thomas in het winterzonnetje.

Wazige lampionfoto van het lantaarnfestival op school.

De Lady Knox geiser

Wai-O-Tapu park

Allemaal kleuren van de mineralen die vrijkomen door de hoge temperatuur

Sollicitatie, het strand en een video

2009-06-21T20:31:00.000-07:00

Tim neemt hele leuke foto's!!

Ja, je leest het goed. Ik (Esther) ben aan het solliciteren! Het is voor het verkrijgen van een Permanent Residence erg handig een baan te vinden. Ik was niet enthousiast over het zoeken naar een fulltime baan. Daarom ben ik ook niet hard van stapel gelopen. We hebben nog tot 5 november en we dachten allebei dat die PR er zou kunnen komen op een manier die niet erg onaangenaam moest zijn. Dus, een tijd niets gedaan. Ongeveer twee maanden geleden begon ik te merken dat het niet zo beroerd meer voelde om werk te hebben, mits aan een aantal condities voldaan zou worden: De bieb hier in de buurt (Papamoa) voelde goed en ik kan er heen fietsen. En als ik dan inlichtingenwerk zou kunnen doen dan zie ik dat wel zitten. CV gebracht en gesprekje gehad met de teamleader. Verder gebeurde er niets. Even dacht ik nog ook mijn CV te sturen naar alle andere bieben, maar niet gedaan want het voelde niet fijn.

En maar weer wachten en vertrouwen houden. En toen kwam er vorige week een vacature: in de Papamoa Library als inlichtenmedewerker, full time. Precies wat nodig is om een PR te krijgen en precies wat nodig is om me rustig in te begeven. Dus mijn brief en cv liggen er nu. Sluitingsdatum is as. vrijdag en dan waarschijnlijk een gesprek! Ik maak trouwens een goede kans want ik had mezelf al eens gepresenteerd en ze waren onder de indruk van mijn opleidingen + werkervaring. Waar in NL toch meer gekeken wordt naar: wie heb ik voor me, wordt hier erg gekeken naar diploma's en ervaring. Niet slim om die papieren zo belangrijk te vinden, maar nu pleit het wel erg voor me. Er zijn hier niet veel mensen met de juiste papieren en laat ik ze nou hebben...!

Dus.. allemaal voor me duimen graag volgende week!

Michiel heeft veel belangstellenden voor coaching (ze gaan er nou niet meteen allemaal geld aan uitgeven, maar zijn erg geinteresseerd). Vooral ook veel mensen van de Steiner school, want die heeft hij vaak ook echt ontmoet en dan kunnen mensen vertrouwen krijgen. As. donderdag heeft Michiel een open avond van Actieve Meditatie. Leuk!

Ondertussen hebben we dus nog heel veel tijd voor elkaar, de kinderen, voor ontmoetingen en voor heel veel strand en natuur en buiten zijn. Dat doet ons erg goed en we genieten er goed van!

De kinderen kregen een oude mantel van school en zijn nu vaak ridder:
We brengen nog steeds veel tijd door aan het strand. Met z'n tweeen, z'n vieren of met aangenaam gezelschap, zoals hier met "Grote Thomas":

En met David en Hannah. Fijne mensen! Michiel neemt af en toe eens iemand mee te vissen.

En nieuwe nederlandse immigranten uit Papamoa East: Fleur, Michiel en zoontje Fabian en dochtertje Jillian.
Het is zo heerlijk op het strand en de kinderen spelen er zo fijn!

Tot slot nog een videootje:

"mijn vacature":
Community Librarian
This is an exciting opportunity for an experienced Librarian to join the team at our modern Papamoa Community Library.
Tauranga City Libraries are seeking an enthusiastic person to assist in the delivery of library services to the Papamoa Community and surrounding areas.
The successful candidate would take on a supervisory role on the Sundays and report to the Team Leader of the Papamoa Library.
A Library qualification is required for this position.
The ideal candidate should be confident with library computer systems and electronic information resources.
The following skills and attributes are also required: • Excellent customer service skills • A positive attitude, initiative and energy • Demonstrated interest in books and information • Ability to communicate with all age groups • Presentation skills • Proven team work skills
The normal hours of work for this position are 36.5 hours per week, worked Sunday through Thursday. Extra hours up to 40 may be available by mutual agreement.

Jarig met zon en verjaardagslunch!

2009-06-14T22:09:00.000-07:00

De eerste verjaardag in ons nieuwe land. Ik had geen idee what to do, dus ik organiseerde ook maar even niks. Wel de wens gemaakt dat het vanzelf zou gaan lopen. En wat gebeurde er? We kregen een uitnodiging van Tania en Shane voor een lunch op zondag samen met 3 andere vrienden. Toen ik vertelde dat ik jarig zou zijn die dag en dat graag bij hen wilde vieren waren ze zelfs vereerd om een heerlijke verjaardagslunch te maken. En het was lekker! Ze hadden de hele ochtend in de keuken gestaan en er waren ballonnen en bloemen! Heel erg leuk!
Met z'n vieren inspireren we elkaar heel erg om het leven te leven vanuit wat we graag willen en dan vertrouwen te hebben dat het lukt. En dat zorgde wederom voor een hele fijne dag. De lunch ging vanzelf over in het avondeten en om een uur of 7! namen we twee knikkebollende kinderen mee naar huis.
De dag was ook al heerlijk begonnen met een heerlijke zon na 3 dagen met regen. Het had behoorlijk gestormd de dagen ervoor en de zee was wild. We zijn 's ochtends nog even gaan genieten van het strand, de schuimkoppen en het heerlijke zonnetje. Het viel dus reuze mee om zomaar aan het eind van de herfst jarig te zijn ipv in de lente.

DROPJES!!!

Een windstil strand met een wilde zee.

Zonnen! En dat op 14 juni!

Bezoek en een nieuwe map foto's

2009-06-08T01:12:00.000-07:00

We hebben behoorlijk veel contact gehad met allerlei mensen de laatste tijd en dat is vaak erg fijn. Er is vooral een fijn contact ontstaan met Shane en Tania. Michiel ontmoette dit stel op een meeting van de KvK en werd direct uitgenodigd door Tania om met het hele gezin te komen lunchen. Allebei staan ze met veel bewustheid in het leven en zijn ook steeds op zoek naar leven vanuit het hart. Fijn om dit te kunnen delen en elkaar te inspireren om verder te gaan op dit levenspad. Aanstaande zondag ben ik jarig en we gaan mijn verjaardag bij hen thuis vieren. Ik voel me hier erg welkom.
Ook hebben we steeds contact met een engels stel met een babietje. Zij wonen nog altijd op de camping waar wij hebben gestaan toen we nog geen huis hadden. Zij gaan daar in hun bus overwinteren met hun pas geboren Maisy en willen dan verder op reis in NZ. Heel leuk ook om de kinderen mee te nemen op een afternoon tea op een camping. T en T kijken nergens meer van op. Heel gewoon toch dat je in een gezellige bus op een camping aan zee woont...!
Gisteren kregen we bezoek van nieuwe NL emigranten, Fleur en Michiel met hun 3 jarig zoontje Fabian en hun dochtertje Jillian. We hebben vol herkenning uitgewisseld over emigreren en deze prachtige plek (zij wonen ook in Papamoa Beach) en Michiel heeft z´n vishengels opgehaald en samen met andere Michiel een paar heerlijke vissen gevangen.
Vandaag is Michiel wat met z´n website bezig geweest. De kinderen en ik hebben allemaal weer kortere haartjes en we hebben een ijsje gegeten van de Maccies omdat de kinderen 2 ijsbonnen kregen van de politie vanwege het dragen van de helmpjes.
Er staat een nieuwe map foto´s op picasa (de link staat links), dus veel kijkplezier met erg veel zonnige foto's!
Doeggg, Esther en Michiel

Mooi weer, het strand en een park

2009-06-02T01:00:00.000-07:00

Vandaag was het weer zo'n heerlijk rustige herfstdag, waarvan er zeker zo'n 5 per week zijn. We brachten eerst samen de kinderen naar school en dronken daarna bij Inspire ('ons terrasje aan de Papamoa Beach Road) een latte. Michiel reed naar huis en ik liep (de 3,5 km) terug. Er lagen veel schelpen vandaag dus mijn strandwandeling duurde wel 1,5 uur en ik kwam met allerlei schelpen terug. 's Middags heb ik ze samen met de kinderen geregen en nu hangen er twee prachtige strengen aan de veranda. Tim heeft nog een schelpenarmbandje gemaakt, heel schattig.
De houtkachel hebben we al wat vaker aan. Overdag als de zon schijnt kan ie uit blijven, maar zodra het donker wordt gaat ie aan. Heerlijk. We zijn zondag nog een eind de Papamoa Hills opgeklommen met de kinderen. Een heerlijke wandeling en ook nog eens een volle tas met denne-appels meegenomen voor in de houtkachel. Ze branden prachtig!
Op donderdagochtend zijn we altijd alleen met Thomas want hij gaat maar 3 dagen naar pre-kindy. Hier zit ie heerlijk alleen te spelen op 't strand op zo'n ochtend.
Michiel is dan vaak aan het vissen en ik geniet met hem van dit mooie uitzicht.

De kinderen slapen heerlijk!

Tim heeft inmiddels zwemles (heeft de school geregeld!) en hij vindt het heel erg leuk. Ik zit aan de kant en Michiel zit ondertussen met Thomas in het pierebadje.

We genieten nog veel van de mount. Vanaf het strand, eromheen en er bovenop.

Het is herfst en de narcisjes bloeien ook!

We zijn een middagje naar de 'Looking Glass Garden' geweest. Dit is een soort park/tuin, heel groot, naar het boek van Alice in Wonderland. Je kunt er heerlijk (ver)dwalen langs allerlei paadjes en trappetjes en er is vanalles te beleven. Schattige huisjes, ladders, overal theepotten en brievenbussen en andere rariteiten. Tim vond het helemaal geweldig!

En tja, dan is er de volgende dag natuurlijk weer het strand, met Maketu aan de rechterkant

en mt. Maunganui aan de linkerkant

en dit is onze strandovergang

Je ziet het: een zwaar leven...

Dus naast overpeinzingen en het bestrijden van maatschappelijke en innerlijke demonen is er vooral ook een samenzijn en een geweldig buitenleven in een prachtig land met allerlei nieuwe ervaringen.

liefs van Esther

Overpeinzing en een video.

2009-05-25T00:49:00.000-07:00

Waar we de laatste weken vol goede moed een positieve kijk hadden op de dingen zakte deze week die moed soms wel wat in de schoenen. Om vertrouwen te houden, ook als het tijd nodig heeft voordat dingen echt stromen, vraagt om volharding... De stappen die wij nemen zijn vaak van die stappen waarbij er nog vanalles onzeker is en waarbij allerlei risico's lijken te zijn. Het lijkt zo logisch en makkelijk:

"voor het kennen van de weg moeten we gewoon op weg en je dingen doen, liefst met plezier" "there is no way to happiness, happiness is the way"
(kijk in de Happinez en je ziet ze allemaal staan...)

maar doe het ook maar eens écht! Wauw, wat moet je veel loslaten als je zo wil leven... financiele zekerheden, vaste banen, allerlei patronen: denkpatronen en doepatronen. Echt heel verruimend, maar ook echt wel spannend.

Ik merk dat ik mezelf zó pijnig met de vraag of ik er wel goed aan doe om hier te wonen. Ik vind het een hele klus om weer in een nieuwe bieb, soort van overnieuw, te beginnen, nieuwe vriendschappen aan te gaan en dat overal dat autorijden voor nodig is... De comfortzone van Den Haag was ook wel fijn :-) But yes, wie weet waar dit allemaal toe leidt. Er is iig een hoop beweging en een hele hoop mooi land en zee.

Ik ben heel blij met al jullie bemoedigende, plezierige, gezellige reacties. En please, blijf ook schrijven hoe het met jou gaat!!!

En er is ook nog een leuke video met zee en vis en T en T:

Het leven en een werkdag op school

2009-05-17T19:53:00.000-07:00

Zaterdag een leuke werkochtend gehad op school, afgesloten met een heeeeerlijke duik in de hot pools. De hot poolcamping waar we een tijd op gestaan hebben is van de ouders van Tims klasgenootje en ze nodigden ons allemaal uit; toevallig hadden we zwemspullen bij ons:-).

De school wordt allerminst onderhouden door de overheid, dus af en toe is er eens zo'n werkdag voor alle ouders. Dit keer was het schitterend weer en hebben we lekker getuinierd, getimmerd, geverfd en schoongemaakt en natuurlijk allemaal lekkere taartjes gegeten. Ook kon ik nu eindelijk wat foto's nemen van de school zonder dat ik last had van het privacygedoe.

Office van de school

Tims klas

Stukje van T en T's speelplaats

Tims jas- en tasruimte

de hot pools!

Op de terugweg van de school: uitzicht op Mount Maunganui.

We genieten nog steeds erg van het prachtige weer en brengen veel uren door op het strand. We zijn sowieso heel veel samen. Michiel en ik hebben beiden geen baan dus veel ruimte voor elkaar(we werken natuurlijk heel hard...ontwikkelen van onszelf, genieten van de natuur en de ruimte, bij de kinderen zijn; levert geen geld op, wel veel geluk!) Mijn dagen zien er een beetje zo uit: een van ons brengt de kinderen naar school (of samen en dan een kopje koffie drinken op school of op een terrasje); Michiel rent z'n rondje; huishouden; strandwandeling met Michiel of een rondje om de Mount, gesprekken, koffie op een terrasje; kinderen ophalen (1.00); lunchen met z'n vieren; terwijl de kinderen spelen werk ik wat in de tuin; naar het strand met z'n allen; Michiel gaat vissen; naar huis, koken en eten en als de kinderen slapen een rondje op het strand of in de buurt lopen. Dan een lekker wijntje bijelkaar op de bank voor het slapen. Veel samen en veel buiten. Dat is wel genieten hoor. Ondertussen is Michiel bezig zijn coachingspraktijk en meditatiecursussen op te zetten. Er liggen overal flyers, er staan advertenties in de krant en er is al een aantal ambassadeurs! Ik heb mijn cv en reference gedropt bij diverse bieben en heb gebeld met hoofden. Nu maar wachten...
We hebben ook al regelmatig een lunch of koffie bij anderen. Vooral door Michiels acties met z'n praktijk komen we allerlei mensen tegen en soms rolt daar een uitnodiging uit. Ook hebben we een soort lunchclubje met Sjoerd en Fieke en David en Hannah. Zij hebben ook kinderen, een paar jaar ouder dan de onze, en die spelen heerlijk met en naast elkaar.

appeltaart, guacamole (super al die avo's hier!), en sla uit de tuin

De groentetuin voorziet ons nog een beetje van sla, ui en kruiden, maar het is nu aan het aflopen. T en T hebben al wel aardbeiplantjes in hun eigen groententuintje geplant.

Tot slot nog een bericht van Tim

Tim wil nog vertellen dat het heel goed gaat op school en hij wil graag dat de oma's en opa langskomen om te zien waar we wonen en om de vulkanen te zien. Verder vindt hij het leuk dat hij vaak op het strand kan spelen en af en toe naar een vulkaan gaat.

keukentje en restaurantje spelen

Winter? en aan de slag en een video!

2009-05-12T01:25:00.000-07:00

Even was het winter deze week. De lucht werd pikzwart en na een paar zware donderslagen viel er hagel. Zoals we inmiddels beginnen te ervaren is het weer hier net wat omstuimiger dan wij kennen. In een 25 minuten durende hagelslag van hagelstenen van zo'n vierkante centimeter werd er een laag ijs op de weg geproduceerd van 20 tot 30 centimeter. Kelders onder water, auto's in de sloot en een paar uur moeite om van A naar B te komen. Gek was dat de hagelstenen tot een kilometer van ons huis lagen. Esther die thuis was, had wel onweer gemerkt maar had geen idee dat een klein stukje verdrop de wereld wit was. Op zich niet zo gek, maar wel in Tauranga waar het nooit sneeuwt en een witte wereld voor veel mensen een noviteit was. Ondertussen is alles weer gewoon groen en hebben Esther en ik vanochtend weer op onze veranda in een heerlijk herfstzonnetje koffie gedronken. We konden meteen proosten op mijn 1e NZ coachingsklant, die gisteren voor het eerst op bezoek is geweest. Er staat inmiddels ook een prachtig bord langs de weg met ALIVE er op. Bordjes met ingang praktijk (niet op de foto) maken het geheel af. Ondertussen ook een 1e vissucces. Nadat ik zo'n 14 keer met lege handen naar ons huis was teruggekeerd, natturlijk wel vol van het schitterende zee-uitzicht, de zon, de heuvels op de achtergrond, de opkomst vd maan enz., was er afgelopen week opeens een dag dat de zee helemaal vergeven was vd vis. Zo'n 15 stuks aan de haak geslagen, waarvan er 4 echt flink waren en dus goed voor de pan. Vanavond hebben we ze heerlijk opgesmikkeld en de smaak van net gevangen vis blijft toch heerlijk. Op de nieuwe video op picasa webalbum is de vangst te bewonderen hoor. Veel groetjes maar weer vanuit een lekker warm huis (de kachel brandt 's avonds heerlijk, ondanks de nachtvorst hebben wij het lekker warm).

Ons huis op film x2

2009-05-03T02:03:00.000-07:00

Hallo lieve allemaal,

Nog steeds roerige tijden hier overseas, maar ook genieten van het leven! Daarvan vooral foto's en video's. Ook op Picasa (links in de kantlijn) staat nog een nieuwe map met foto's.
Veel liefs van Esther

VIDEO'S van ons huis:

deel 1

deel 2

Weekendje weg! + video's

2009-04-23T02:34:00.000-07:00

mount ngaurouhu

mount ruapehuHet is vakantie en we zijn een heerlijk weekendje weg geweest. We gingen naar Tongariro National Park waar 3 vulkanen dicht bij elkaar liggen. 7 jaar geleden zijn we in een 6-daagse eromheen gelopen en we waren helemaal weg van dit park. Nu gingen we met de kids de hoogste van de 3 vulkanen op met de stoeltjeslift. Mount Ruapehu is 2800 meter en is de bekendste plek om te skieen. De vulkaan heeft regelmatig erupties. De laatste grote eruptie was in 1996. We zijn 7 jaar geleden naar de kraterrand gelopen, maar dat kon nu met de kinderen niet. Gelukkig doen de stoeltjesliften het in de zomer ook en konden we kids nog aardig hoog (2000 m.) meenemen. Het was jammer genoeg zo bewolkt dat we mount Ngauruhoe niet konden zien vanaf Ruapehu. We waren zelf wel in de blauwe lucht maar de rest van de omgeving was in wolken gehuld.

We brachten de nacht door in een chaletje in Whakapapa, aan de voet van Ruapehu. Toen we opstonden was het knalblauw en hadden we prachtig zicht op de vulkanen. Dit keer gingen we met blauwe lucht naar boven, maar de wolken achtervolgden ons al snel.

Op de terugweg deden we nog 1 van de vele kokkpotjesparken aan. In "de craters of the moon" hebben we gewandeld tussen kleine kraters met rookpluimen.

Hieronder een videoverslag en op Picasa staan nog meer foto's.

Dagje uit

2009-04-21T02:30:00.000-07:00

Het is 2 weken vakantie in NZ. We zijn lekker nog wat in en rondom het huis bezig geweest. De basement is nu helemaal klaar. Er is een grote computer/meditatie/logeerkamer in 1/3 van de basement gemaakt en de andere 2/3 is voor het grootste deel kinderspeelplek! Verder staat er een flinke voorraad hout om het in de winter lekker warm te hebben. Daarvoor moest de schoorsteenveger trouwens eerst wel 2 vogelnesten uit de schoorsteen halen. Stoken is nog niet nodig. Als de zon verdwijnt sluiten we meteen alle ramen en deuren en dan blijft ons huis nog lang warm. Maar de nachten zijn al aardig koud (buiten). Vorige week zijn we een lange dag naar Rotorua geweest. Dat stadje ligt middenin vulkanisch gebied en er zijn dus enorm veel 'hot pools', van die kookpotjes met rookpluimen erboven en geisers. En er is een kabelbaan met gondeltjes waar we de kids en onszelf natuurlijk op getracteerd hebben. Er staat een videoverslag in het picasa webalbum. Zie hier links op de blog! (er staan inmiddels meer video's op!) Liefs van Esther ps en verder zitten we af en toe op de bank 'en nu...' tegen elkaar te zeggen, een ander moment is het genieten van de prachtige natuur. Een volgende dag is het paniekerig vanwege de zogenaamde druk van het geld en de baan die er niet is en de dag erop is het weer de ruimte voelen van het echt vrij kunnen leven. En steeds is er heel erg mooi weer en nogal wat onrust :-)

Foto's! en een video

2009-04-15T02:01:00.000-07:00

Er staat weer een nieuwe map met foto's op Picasa. Klik in het menu links op : "onze foto's op Picasa" en klik dan op de map Nieuw Zeeland maart-april 2009.

Veel plezier.

Hoe het gaat en een VIDEO.

2009-04-09T19:51:00.000-07:00

Toch maar even een emigratieperikel vertellen; hopelijk kan ik het wat van me afschrijven. Tijdens het hele proces in Nederland waren we ervan uit gegaan dat het niet uitmaakte wie van ons de baan voor de Permanent Residence zou moeten vinden in het geval van de Work To Residence. Ik ben de hoofdaanvrager en daarom had ik het slotgesprek met de immigratiedienst. We voldeden overal perfect aan. Tijdens het gesprek zei ik dat Michiel een baan zou gaan zoeken en dat ik voor de kinderen wilde zorgen en wellicht parttime zou werken. Helaas kregen we Work To Residence.

In Nz werden we overgedragen van Immigration London naar Immigration Hamilton. Daar bleek opeens dat alleen de hoofdaanvrager een baan mocht vinden om Permanent Residence te krijgen. Toen belde ik met mijn case officer in Londen en ze zei: Volgens regel 968758675 ad 5463547 is het volstrekt duidelijk dat alleen de hoofdaanvrager een baan kan vinden die tot PR leidt. Het is zelfs zo dat ik jou geen PR heb gegeven mede omdat je had gezegd dat je parttime wou werken!!!!!!!! Moet je je voorstellen; ik als hoofdaanvrager had aan de telefoon gezegd dat ik parttime wilde werken en toen zei ze niet eens dat ik dan geen PR zou krijgen. Hoe dom kun je zijn..........We hadden dus waarschijnlijk gewoon in Nederland al een PR kunnen hebben. Dit hebben we natuurlijk uitgelegd aan Hamilton en die zeiden vervolgens What's done is done, de beslissing kan niet terug worden gedraaid, jullie houden een WTR en je man mag geen baan zoeken. Sorry.

Ik moet echt veel moeite doen om rustig te blijven over deze tegenwerking. Het raakt me zo in mijn gevoel van hier niet te mogen zijn. Ik besef me dat dat dus gewoon mijn thema is en dat ik daar nu vol mee in aanraking kom. Dat krijg je met bewegen...Waarschijnlijk levert het uiteindelijk wel weer vanalles op. Ik ben in ieder geval bezig om er nog meer over en van te leren.

Voor nu laten we de kimmigratiedienst even voor wat het is en letten we op of er misschien een deur opengaat waardoor we redelijk moeiteloos toch een PR kunnen krijgen.

Nu het goede nieuws: ik heb een video geupload. Het is een eerste probeersel, maar ik weet nu hoe het moet en er zullen dus meer volgen. Het leven verder hier (naast het visumgedeelte) is behoorlijk aangenaam. Ik heb heimwee naar Nederland en tegelijkertijd is het genieten in ons heerlijke huis en van onze prachtige omgeving. Ook de rust doet ons erg goed. Weinig mensen, weinig auto's en iedereen doet het nog rustig aan ook. Fijn hoor! Op school gaat het steeds beter met T en T. Tim vindt, als hij thuis komt, dat school best leuk was. En dan hebben ze ook nog eens iedere middag vanaf 13.00 vrij en vrijdag de hele dag thuis. Ze spelen toch lekker in en rond het huis! In Den Haag ging dat ook al prima en nu is het speeloppervlak meer dan verdubbeld. Bovendien is er een trampoline en een soort speelkamer in de basement bijgekomen! Het strand is niet meer een dagelijks uitje. We zijn veel in huis bezig geweest (het is af!) en in de bikini is het toch wat frisjes aan het worden. Gemiddeld is het nu zo'n 21 graden. Als de zon schijnt voelt dat als 24, maar met bewolking voelt het als 18.... Gelukkig schijnt de zon nog steeds veel.

Lieve allemaal, ik blijf lekker schrijven en video's maken, dus gauw meer.

Geen video, wel foto's.

2009-03-29T21:35:00.000-07:00

Ik ben al 2 dagen bezig te proberen een video te uploaden en het lukt gewoon niet. Ik heb een .avi bestand en een precies goed aantal pixels, een snelle computer en een snelle verbinding. Ook het uploaden op youtube lukt niet; na uuuren krijg ik: 'lukt niet door een onbekende fout'. Is mijn computer nu ook al NZ's geworden...?!GRRRRR.....

Maar...wel een paar gave foto's!

De boys op de top van Mt Maunganui; best ver, maar helemaal gehaald!!

Vissen, zwemmen en een fijn huis

2009-03-26T00:44:00.000-07:00

onze kamer, met zeezicht!

Papamoa Beach Road

Even naar het strand, lekker vissen en zwemmen!

Hallo allemaal,

Een paar plaatjes van ons nieuwe huis en de omgeving waarin wij leven (inclusief een 'avondrood mooi weer aan boord'-plaatje). De vishengels én de bolderkar komen hier weer super van pas. Vangst tot nog toe: 1 baby Kahowai (een soort kabeljauw) die gelukkig weer rondzwemt in de golven van onze mooie zee.

De strandplaatjes zijn allemaal van het strand voor ons huis. Dus boeken maar die vluchten hier naartoe voor een echte zonvakantie tussen oktober 2009 en april 2010.

Oh jee, de zon schijnt alweer dus we moeten weer naar het strand... tot later

En dus later.... voor de oma's en opa natuurlijk een paar plaatjes van de kleinkinders. Het gaat goed met ze. Ze zijn heerlijk bruin, spelen zich suf, maken hartstochtelijk ruzie met elkaar zonder dat daar ook maar één buurvrouw last van heeft en zijn elkaars beste maatjes. Langzaam ontdekken ze de tuin. Daar hebben we trouwens hard in gewerkt om tomaten, wortels, sla e.d. te planten, het gras weer kort en groen te krijgen (met de electrische maaier vd buurman is het nog een uur maaien) en dozen vol onkruid wieden. Op school krijgt Tim al wat speelkameraadjes. Afgelopen woensdag waren ze hem even kwijt. Na enig zoeken bleek hij prinsheerlijk in de top van een boom op de speelplaats te zitten. Zelfs Juf Susan begreep "leuk hé, dat durf ik wel hoor' van Tim door zijn big smile.

Het engels vordert ook al een heel klein beetje "vanilla icecream with sprinkels (=snoepjes)" is het meest vloeiend.
Als je zin hebt in contact anders dan via de blog:

Skype en voipbuster doen het inmiddels perfect, dus als je zin hebt in een babbel kun je via http://www.voipbuster.com/ met de phone to phone optie voor 5 eurocent per gesprek naar NZ bellen. Of je mailt ons even, bellen wij jou. Daar is dus alleen een vaste telefoonlijn voor nodig. Voor skype (http://www.skype.com/) is niks anders nodig dan een redelijk up to date computer met een microfoon en luidspreker en evt. een webcam. Zodra het in NL weer zomertijd wordt (dit weekend?) , wordt het tijdsverschil een uur minder (11 uur). Vanaf 6 april gaat hier dan de wintertijd in en wordt het tijdsverschil weer een uur minder en dus 10 uur. Nou, ff rekenen dus. In elk geval is in de nederlandse middaguren bellen een slecht idee.

Nou ja, tot later maar weer in elk geval.

volharding

2009-03-20T12:40:00.000-07:00

In dit proces waarin we samen proberen te realiseren hoe we het willen hebben is veel volharding nodig. Steeds weer proberen we allebei keuzes te maken die niet op angst zijn gebaseerd, maar op wat we allebei willen. Maar in een wereld waar wel heel veel vanuit angst wordt gedaan lijkt er tegenwerking. Don't get involved zeggen we dan tegen elkaar. Soms is het veel en dan vraagt het ook gewoon een stuk volharding om bij onszelf en onze koers te blijven. Organisaties die ons aan regulier werk willen hebben, adviseurs die zeggen dat we maar niet moeten doen wat we wensen want dat werkt toch niet in de maatschappij en bedrijven die echt heel klantonvriendelijk zijn. Wat heb ik daar genoeg van! Er komt vaak stoom uit m'n oren van zoveel negatieve energie. En toch doen we het goed en blijven we op ons pad voortgaan. We hebben allebei in ieder geval heel erg het gevoel dat we LEVEN. De kinderen gaan gewoon door met hun vrolijke leventje, dag bij dag. Maar merken er natuurlijk wel wat van. We zitten vol met levensenergie, maar we hebben allebei ook regelmatig een korte lont. Toch krijgen we het aardig voorelkaar om de kinderen buiten onze ´maatschappijfrustratie´te houden en dat lukt natuurlijk het beste als we er zelf ook niet in meegaan. Dus naast vervelende telefoontjes of gesprekken met immigration, recruitmentbureaus en meer ongein hebben we vooral veel uren in ons fijne huis en de (groente)tuin en aan het heerlijke strand. De kinderen vervelen zich nooit en slapen ´s nachts heerlijk in hun eigen bedjes. De avonden brengen we bijna allemaal door op onze veranda onder een warm wolkendek of onder een wat koelere sterrenhemel. En dan praten we met elkaar en helpen we elkaar om op ons pad te blijven en soms te volharden en vaak te genieten.
Deze overpeinzing komt op een moment dat ik echt even vol moet houden om niet mee te gaan in de `onmogelijkheid van de dingen´ en gewoon te blijven geloven in dat het goed is om zoveel mogelijk te doen wat je graag wil.
En zo is het.
Ik heb gemerkt dat in Nederland een paar lentedagen zijn aangebroken. Zelfs vanuit een zonnig Papamoa kan ik de vreugde voelen van een nederlandse lentedag. Heel veel plezier voor jullie allemaal!

Liefs van Esther

Spullen!

2009-03-19T00:19:00.000-07:00

Dit is 'm dan: onze zeecontainer.

Minstens 3 mogelijkheden om de boel naar binnen te krijgen: garagedeuren, schuifdeuren van de veranda naar de woonkamer of gewoon de voordeur...

De Fancy Fair

Het leek maar een kleine container, maar al onze spulletjes zaten er in. Eindelijk, 13 maart reed ie voor. Het uitpakken was zo gebeurd en ook de inspectie door de MAF (soort van biologische politie) was na twee fietsen, de tenten en de kerstspullen alweer klaar, zonder boete gelukkig! De bouwer bleef thuis zodat wij de hele dag konden uitpakken. De kinderen waren verguld. Het was net een soort gratis sinterklaas. Ik was net zo verguld hoor. Eerst maar eens even alle keukendozen uitgepakt. Alles past makkelijk. In de minikeuken is een ENORME voorraad kast waar gewoon alles in past. En met maar 1 kakkerlak per week valt het reuze mee.

Natuurlijk heeft Michiel meteen de bedden in elkaar gezet en ik heb alle beddengoed voor de eerste nacht gewassen. We hoopten dat onze vaatwasser onder het aanrechtblok zou passen, maar helaas, te groot. De NZse mag maar halfvol anders wordt het niet schoon (zó NieuwZeelands...). Aan het einde van het weekend was onze bovenverdieping heerlijk ingericht. De meubels passen goed ondanks het feit dat het boven een stuk kleiner is dan ons hele huis in Den Haag. Er staan nog wel meubels en dozen in de basement. Die zijn natuurlijk voor de kamer beneden en wat over is kan gewoon in de (nog steeds enorme) basement staan.

Het bouwen gaat Langzaam... maar gestaag door en ik zier ernaar uit dat we de basement ook kunnen gaan inrichten.

Tussen het uitpakken door zijn we nog gezellig naar de Fancy Fair van de lokale Papamoa school geweest. Daar laat Tim zien dat ie al een echte kiwi is: nu al z'n rijbewijs!

Ondertussen worden we erg uitgedaagd om rustig te blijven. We zitten verwikkeld in een vervelende kwestie met Immigration. Het gaat er natuurlijk om dat er weer vanalles moet gebeuren om Residence te krijgen en er is wellicht een kink in de kabel. Te ingewikkeld om uit te leggen op deze weblog, maar het zeurt wel sinds een paar dagen in ons achterhoofd. Later meer hierover, hopelijk goed nieuws.

Tot gauw, liefs van Esther

Internet en wandelen

2009-03-11T01:51:00.000-07:00

Wandelen in de Papamoa Hills

Tim helpt mee met bouwen. Hij verzamelt alle afgeschreven schroeven en spijkers!

Hallo allemaal,
WE HEBBEN INTERNET!!!
Op dit moment (22.00) zit Michiel te bellen met de Rabobank, het waterbedrijf enz enz. Glaasje wijn erbij… Grappig he. We bellen met VoipBuster, phone to phone, voor 5 eurocent per telefoontje, goed he!
Dussssss we zijn weer deel van de maatschappij en lezen jullie mailtjes van de afgelopen tijd nu echt! Dank voor jullie leuke en ondersteunende reacties!
We kamperen nog in ons huis, maar ook dat is binnenkort opgelost; over 2 dagen komen onze meubeltjes. We hebben het containerschip vandaag al met de kinderen gespot!
Ondertussen is James samen met Michiel al heel ver met het bouwen van de vierde kamer. Nog een week en dan is het af. In de afgelopen maanden hebben we veel moeten wachten en regelen en wachten en regelen en nu zitten we opeens in een stroomversnelling van dingen die echt af komen. Fijn hoor!
Tim had deze week voor het eerst verteld dat ie leuk met een meisje had gespeeld. "Dat komt omdat ze mij lief vindt hoor mamma" zegt Tim dan vol vertrouwen. Fijn voor ons om te horen en zien. Met beide jongens gaat het dus best oke in de Kindergarten. Het zal vooral leuker worden als ze ook engels verstaan en spreken, maar dat zal nog een paar maanden duren. De eerste woorden beginnen te komen. Van een Nederlands stel hier (Mark en Pauline) die ook kinderen op de Steinerschool hebben, weten we dat drie maanden nodig is om te begrijpen en zes maanden "en dan gaan ze jou uitleggen wat engelse woorden betekenen".

Komend weekend zal dus in het teken staan van onze bedden weer in elkaar zetten en dan een nacht goed slapen. Vooral Michiel is daar erg aan toe. Het piepen en kraken van spieren en botten die elke nacht op de grond slapen en overdag 'bouwvakkeren' is wel voelbaar geworden in de afgelopen weken. We verheugen ons dus extra op dit weekend.

Kunnen we ook makkelijk schrijven hoe dat is, dus dat horen jullie zsm

Wachten.

2009-03-08T19:35:00.000-07:00

Nog geen meubels en nog geen internet. Het leven bestaat voor een groot deel uit wachten. In de tussentijd gaan we maar lekker wat zwemmen en Michiel is druk bezig met de bouwer om de vierde kamer te maken. De boot komt woensdag, maar er moet nog even met de douane overlegd worden dat we geen duizenden dollars aan invoertax gaan betalen. We hebben een WTR visa dus dat is wel in orde, maar het moet altijd eerst moeilijk in NZ en daarna komt het wel in orde. Maar...je moet even doorzetten! Dus: waarschijnlijk volgende week onze spullen in huis en ik hoop heeeeel erg eind deze week internet.
Met T & T gaat het beter op school. Nog geen zin in al die engelse mensen, maar het spelen vinden ze best leuk (en dat doen ze heel erg veel op deze Steiner school).
Ik ga wel wat meer over de school vertellen als ik lekker thuis op de veranda kan internetten.
Het gaat goed met ons en we hebben allemaal zin om het settelen te bespoedigen door onze spulletjes te krijgen en het afmaken van de kamer. Ik heb nog steeds wel een vakantiegevoel en het is leuk dat alles anders is en tegelijkertijd heb ik heimwee en verlang ik naar iets vertrouwds.
Tot gauw, liefs, Esther

foto's

2009-03-03T13:08:00.000-08:00

Er staan drie nieuwe mappen foto's op picasa: http://picasaweb.google.nl/estherbroeren
Veel kijkplezier!

nog geen internet!

2009-02-26T20:24:00.000-08:00

Hallo allemaal,
Woensdag 25 februari.
Nog even geen internet…helemaal volgens NZ’s tempo worden we, als het goed gaat over een week of 2 aangesloten op internet. Ik heb veel zin om persoonlijk te mailen, maar dat gaat nog even niet lukken. We wonen niet in de stad, maar in een soort verlengde van Tauranga; het is een lange stretch (wel 10 km. lang) huizen langs het strand met een eigen winkelcentrum. En dan wonen wij ook nog eens 6 km. van dat winkelcentrum in een oude settlement, Papamoa Beach. Vroeger was er de stad, Tauranga, en verder langs het strand ontstonden kleine nederzettinkjes met vakantiehuisjes. Zo langzamerhand zijn de meeste vakantiehuisjes omgebouwd tot woonhuis en is er flink bijgebouwd. De eerste nederzetting na Tauranga is Papamoa, waar ook het Palm Beach Plaza shopping centre is. De volgende nederzetting is Papamoa Beach en daar wonen wij. Heel rustig dus. Aan de doorgaande weg, maar er komt maar 1 auto per minuut ofzo. Het loopt nl. nergens heen. Na Papamoa Beach is Maori land en dat is gewoon leeg; er mag niet gebouwd worden. Als wij ergens heen willen (anders dan het strand..) dan moeten we altijd eerst 3 km. naar een uitgaande weg rijden. Daar is wel een café en een paar kleine winkeltjes, maar verder niks. Zeker geen internet. Voor internet moeten we 6km. verder naar de bieb in Papamoa. En straks natuurlijk gewoon vanuit onze nieuwe kamer in de basement van het huis. Deze morgen zijn James en Michiel begonnen met de bouw en ik ga zo koffie voor ze zetten.
Onze landlady is erg aardig en heeft hier een koelkast te leen staan en ik mag haar wasmachine gebruiken (ze hebben een vakantiehuis vlakbij ons huis). We zijn er met z’n allen wel erg aan toe dat onze spullen komen. We kamperen nog steeds in ons eigen huis. We genieten wel erg van de pracht om ons heen. De zee in al z’n kleuren, de Papamoa Hills aan de andere kant, de waanzinnige sterrenhemels, de tuin en de groentetuin en al het groen waar we tussen leven. Maar er is ook de kant van het wennen hier. Tim en Thomas hebben het behoorlijk moeilijk op school. Vooral Tim is helemaal anti. Dat snap ik ook wel want hij verstaat maar heel weinig en alles is anders dan in Den Haag. Zelf voel ik me ook nog niet thuis op de school, dus we zijn soms met z’n drieën aan het huilen, Tim, Thomas en ik. Daar zucht ik dan maar weer doorheen en als we ’s middags met z’n vieren in de zee liggen is iedereen alweer aan het genieten. Gisteren waren er 2 haaien aan het zwemmen waar Michiel aan het bodyboarden was. Helaas hebben we ze niet kunnen spotten, maar dat gaat nog wel een keer lukken, want ze zijn er best regelmatig.
Ik ga die koffie nu zetten; ik denk dat ik deze tekst morgen publiceer. We hebben nog prachtige Taranakifoto’s maar die zet ik er op als we zelf internet hebben.
Telefoon hebben we al wel: 0064 7 5424305
Tot gauw maar weer en liefs van Esther.

Ondertussen hebben we natuurlijk niet stil gezeten met het doen van leuke dingen. We zijn de Papamoa Hills ingedoken en zijn met de kinderen naar de top gelopen! Opnieuw hebben ze anderhalf uur gewandeld en konden we genieten van het uitzicht. We zagen in de verte heel goed wat onze settlement is ; foto volgt nog. We hadden nog tijd genoeg om ook even naar de Kaiate Falls te gaan. De kinderen begonnen het te voelen en we hebben hen grotendeels de trappen op en af gedragen. Maar eenmaal bij de watervallen was er weer volop energie. Ook hiervan volgen de foto’s nog.
We hadden in de Papamoa Hills heel veel grote denneappels gezien. De dag erna namen we een enorme tas mee en hebben we ze verzameld voor in de houtkachel. Die hebben we nu nog niet nodig. Het is heerlijk weer, met af en toe bewolking en een buitje. ’s Avonds koelt het enorm af, maar dan is het binnen nog heerlijk (buiten met een fleeceje ook).
We hebben ook al kilo’s schelpen verzameld. Het wachten is de hele tijd op onze spullen. Dan kunnen we misschien wat leuke dingen gaan maken met de schelpen.

laatste nieuws: ik rij al zelf naar school!!
Tim heeft een mooie schelpenketting geregen.

ws. internet in 1.5 weeks

Hmmm

2009-02-19T15:17:00.000-08:00

We hebben een lastige tijd met z’n allen. Het settelen is begonnen met alle emotionele en praktische bezwaren. De kinderen zijn begonnen met Steiner school. Eigenlijk zouden ze maandag beginnen, maar we hadden plotseling het gevoel gekregen dat we ook nog een andere school moesten onderzoeken. Alleen al om onze eigen ruimte te vergroten. De Steiner school is 15 km. ver weg en lijkt wat klassieker dan Wonnebald (school in Den Haag). Dus de Steiner maar eerlijk gezegd dat we nog onderzoekstijd nodig hadden. De Papamoa school is op fietsafstand en heeft veel praktische voordelen: er is een schoolbus, er is heel veel sport, ze hebben een zwembad met zwemlessen, de school kost niks en er lijken allerlei leuke projecten te zijn. Ik had de kids bijna meteen ingeschreven. Maar toen we buiten stonden bekroop mij (en Michiel) een heel onbehaaglijk gevoel. Het lijkt allemaal best goed in orde en de filosofie van respect en gelijke behandeling enzo ook. Er zijn zelfs uniformen want…iedereen is toch gelijk! Dat voelde nu juist zo verkeerd. Iedereen is gewoon verschillend. Tim = Tim en je moet hém volgen om te weten wat goed is voor hem. In het hele gesprek met deze school viel de naam Tim niet! De kinderen waren er aan het werk (tellen ofzo) en Tim zei:”dat is niet erg papa, want als ik nog niet wil rekenen dan ga ik lekker kleuren”. En dat kan dus niet op die school. Prima onderzoek met een duidelijk resultaat. Dus .. de volgende dag leverden we Tim én Thomas af bij de Steiner. Ook daar had ik ontzettend veel buikpijn, maar ik had niet het gevoel dat Tim niet gezien werd. Ik heb er alle vertrouwen in dat er daar goed voor onze kinderen wordt gezorgd. De school lijkt alleen wat conservatiever Steiner en ik heb zelf gewoon erg veel heimwee naar Wonnebald en ons vertrouwde plekje in Den Haag. Daar kunnen de seeviews, de ruimte en het gevoel van avontuur nu niet tegenop. Bovendien vind ik het rijden heel eng en dat kom ik de hele dag tegen. Ik zal het wel moeten gaan doen, alleen al om de kinderen naar school te brengen.
Onze spullen zijn er nog niet. Die komen over 2 weken. De kinderen hebben veel ruzie en ik heb een korte lont. Echt een lastige tijd voor mij.
Michiel is wel heerlijk aan het bodyboarden aan het einde van de (werk)dag. Overdag is het kinderen naar school brengen, de basement slopen, alle hout aan stukjes zagen voor onze houtkachel. Ondertussen heb ik slaplantjes, worteltjes en tomaten geplant in de groentetuin. Gisteren was het zoals gewoonlijk prachtig weer, maar vandaag begint het met storm en regen. Wel lekker voor de babyplantjes, maar niet voor ons. Het is vrijdag en we hebben weekend want Tim gaat maar 4 ochtenden naar school. We willen een dagje uit en het kan heel goed zijn dat het morgen weer prachtig weer is dus dan gaan we lekker.
Telefoon en internet laat (door een foutje van Telstra) op zich wachten. Waarschijnlijk zijn we woensdag eindelijk bereikbaar. Dus nu nog maar even naar een internetshop om te publiceren.
Tot later. Liefs van Esther.

Foto's (als het uploaden lukt) + HUIS en video!!

2009-02-13T20:33:00.000-08:00

Het huis:

Uitzicht vanaf de veranda:

Mount Taranaki:

Hallo allemaal, We hebben het huis!! De eigenaren gingen akkoord met het bouwen van een office (of bedroom) in de basement! Michiel gaat de bouwer assisteren en de huur gaat met $30 omhoog naar $380 per week. Huren in NZ is duur, maar het valt erg mee voor een groot huis met een enorme tuin aan zee en het is iets minder dan waar we mee gerekend hadden. Het huis ligt helemaal aan het einde van de Papamoa Beachroad en we wonen daardoor in een soort dorp dat aan Tauranga vastligt (zo’n 20 km van het centrum). Het leuke is dat het huis enorm veel lijkt op het huis dat ik thuis getekend had. Het staat heel vrij; de buren zijn aan beide kanten op zo’n 10 meter afstand. Het huis staat hoog en heeft over bijna de hele veranda uitzicht op de zee. Boven zijn de woonkamer, de keuken en 3 slaapkamers en een enorme veranda. Beneden is de laundry en er komt een grote kamer en dan is er nog een grote basement over (voor opslag/speelruimte etc.) Verder is er een enorme tuin bij met verschillende terrassen, een groentetuin (de tomaten staan er al in), een mandarijntjesboom, een citroenstruik, een heleboel bloeiers en niet-bloeiers die ik niet ken en een enorme trampoline. Aan beide zijden van het huis is vanaf de veranda een trap naar beneden naar de zijkant van het huis waar ook nog 2 lappen grond zijn. En er zit een heerlijke houtkachel in die ook nog het water kan verwarmen. Er is een bron in de tuin vanwaaruit we de tuin kunnen bewateren. En dat is nodig ook, want het is droog en warm weer geweest. De zee is 2 minuten lopen!! Binnenkort zullen we een filmpje maken waarop het allemaal goed te zien zal zijn. Onze spulletjes komen 3 maart dus dan kunnen we het eindelijk gaan inrichten. En dan zijn we klaar… en dan ??? O jee dan begint het leven weer.. Nog maar eens vakantie houden in ons eigen huis! Tot gauw. Ps we hebben over 7 dagen internet, telefoon en mobiel. O ja en ons adres is: 1283 Papamoa Beach Road Papamoa Beach Papamoa 3118 New Zealand

vakantietje

2009-02-11T15:21:00.000-08:00

mount Taranaki

White Cliffs

SPELEN!
The Three Sisters

New Plymouth

Hallo allemaal,
We zijn net terug van een korte vakantie naar Mt. Taranaki. Vandaag moeten we wachten op een reactie van de eigenaren van ‘ons’ huis en het regent (voor het eerst langdurig) dus maar even een verhaaltje schrijven.
Nadat we vorige week met Ron en Karen (eigenaren) en James (bouwer) hadden gesproken over de bouw van een extra kamer in de basement moesten we een aantal dagen wachten op een offerte van James. Er was prachtig weer voorspeld voor de westkust! en dat is zo ongeveer de enige plek in NZ die we nog niet gezien hadden. We lieten het huizen zoeken even voor wat het was want we voelden allebei dat het heel waarschijnlijk is dat we eruit komen met de eigenaren. Ze zijn erg aardig en een van de eerste kiwi’s die niet alleen toeschietelijk doen (alsof) maar dat ook echt zijn. Wat een opluchting; daar heb je tenminste wat aan.
We hadden ondertussen ook geregeld dat onze werkvisa’s niet helemaal in Londen in ons paspoort gezet zouden worden en dat ons dossier overgeheveld werd naar Hamilton. Onderweg naar de westkust reden we langs Hamilton om onze paspoorten bij Immigration af te geven. Hamilton is een ander soort stadje dan Tauranga. Veel jonge mensen in wat ‘opgeprikte’ nette werkkleding. Heel anders dan de gemiddelde ‘sjofele’ kiwi. We gaan er niet wonen!
Daarna reden we door naar New Plymouth, een stadje aan het begin van Mt. Taranaki National Park. We vonden een prachtige camping op een klif met een paadje naar de haven beneden. We waren ’s avonds laat aangekomen en zagen de volgende ochtend een prachtig plekje met uitzicht op zee! Volgens het ‘Michiel en Esther’ systeem moest het natuurlijk wel weer zo aangenaam mogelijk worden, dus we verhuisden de hele tentenboel naar 6 plekjes verderop. En zo genoten we nog 3 dagen en nachten van zee- en havenzicht!
We hadden inderdaad prachtig weer. New Plymouth is wel een grappig stadje met wat leuke parken. Tim en Thomas hebben natuurlijk weer een aantal speeltuinen bezocht en we hebben lekker gewandeld. Ik had een Italiaans restaurantje gezien (best bijzonder voor NZ) en we zijn voor het eerst deze ‘reis’ lekker uit eten geweest. Lekker eten vinden is wel lastig, hoor. Ik vind de meeste dingen niet zo lekker. Het eten is lomper dan in Nederland en vooral voor Tim en mij is het dus even zoeken.
Maar…even terug naar onze minivakantie: langs de westkust zagen we af en toe van die bruine bordjes met een naam erop en dat betekent altijd: iets moois te zien. Ook nu hadden we weer een paar leuke uitjes door gewoon die bordjes te volgen. The Three Sisters zijn 3 losstaande rotsen die je alleen kan zien als je met eb om een grote rotspunt heen loopt. Dat deden we natuurlijk, ook spannend voor de kinderen, op de zeebodem lopen! De kinderen hebben er heerlijk in hun nakie in allerlei poeltjes. Diezelfde middag kwamen terecht bij de White Cliffs. Hoge wittige rotswanden en natuurlijk weer een prachtige zee. Er was een soort kleine delta en de kinderen konden heerlijk spelen in het brakke water.
Op alweer een mooie dag gingen we naar Mt. Taranaki. Dit is een vulkaan, met eeuwige sneeuw, die oprijst in een verder heuvelachtig landschap. We zijn er driekwart omheen gereden en hadden steeds prachtig zicht op een bijna wolkenloze vulkaan. Je kunt de vulkaan via meerdere weggetjes benaderen en wij namen de weg die naar een waterval toe leidde. De kids hebben weer dapper gestapt en werden daarna natuurlijk met een dikke ijs beloond. De kinderen hebben het goed hier. Ze spelen zich een ongeluk, zwemmen bijna elke dag en krijgen elke dag een ijsje. Soms moeten ze wel wat autozitten volhouden tijdens het huizen kijken enzo, maar dan hebben we gelukkig de dvd-speler!
Op maandagochtend reden we terug, langs Hamilton om de paspoorten weer op te halen en ’s avonds hadden we opnieuw een afspraak met de landlords en de bouwer.
Prachtige foto's volgen!!

Wandelen, Karangahake gorge en een huis?

2009-02-01T23:37:00.000-08:00

spelen bij het riviertje bij de camping Karangahake gorge

Karangahake gorge

Bodyboarden!

Hallo allemaal,
Op dit moment zit ik in de keuken van onze camping (in Word) te schrijven en de kinderen kijken dvd. Het is 22.00 en het waait hier zo hard dat we het niet vertrouwen de kids in de tent te laten. Waarschijnlijk gaat de wind in de loop van de komende uren liggen. Dus alweer: lang leve de dvd!
We hebben alweer een roerige week achter de rug. Allereerst hebben we een heerlijke tijd gehad in Katikati. Op de mooie camping is alle ruimte voor ons, de kids kunnen heerlijk steentjes in het water gooien, er is een trampoline en een zwembad. We zijn een paar keer naar Waihi Beach gereden voor een paar uurtjes strand. Mooie beach, wel redelijk veel wind, maar dat is normaal in de Bay of Plenty. Ook hebben we een prachtig uitje gemaakt naar Karangahake Gorge. Er zijn een heleboel walkways daar. Lange, korte, door tunnels, langs randjes, over bruggen, langs de rivier etc. Ongelooflijk mooi en ook leuk voor de kids om er rond te sjouwen. In totaal hebben we, met wat steentjes-gooi-pauzes, zo’n drie uur met ze gewandeld! Stoer he! En hartstikke leuk. Wat is het toch mooi hier!
Op een gegeven moment zijn we op een camping in Tauranga gaan staan om wat dichter bij het rent-a-house gebeuren te zijn. Wel een volle stadscamping, maar tenminste heel centraal. We hebben wat huizen bekeken in de loop van de dagen. De meeste zijn met 3 slaapkamers en niet al te groot. Ons idee was om een huis te vinden met iig 3 slaapkamers en dan nog een extra kamer (een soort van office/internetkamer). Op een gegeven moment zagen we een prachtig huis met een totaal zeezicht. Niet om het hoekje, of als je op je tenen staat, maar echt over de hele breedte van de grote veranda. Verder was het eenvoudig maar keurig van binnen, er is een houtkachel, het heeft de hele dag zon (geen bomen of huizen eromheen) en de tuin is gigantisch. Mét een sinaasappelboom en een vegiegarden en een trampoline! Maar de benedenverdieping is helemaal 'schuur'. En boven maar 3 slaapkamers. We hebben redelijk veel gesprekken nodig gehad om erachter te komen dat we voor het huis willen gaan. De discussie over in de stad wonen of aan de beach kwam zelfs weer terug. Dit is dus het werk dat we nu doen: steeds maar zoeken naar wat goed is en dan weer iets proberen en dan weer voelen en dan ergens uitstappen en weer instappen. Uiteindelijk hebben we de stoute schoenen aangetrokken en de eigenaar benaderd met een voorstel tot het maken van een office in de basement. De man en vrouw van wie het huis is waren redelijk toeschietelijk en nu mogen we, samen met een bouwer (die Michiel alweer ergens anders ontmoet had) een voorstel maken! Spannend om te doen hoor. Ik weet niet eens of ik wel in NZ wil wonen, laat staan of we in dit huis blijven. Maar om hier achter te komen is het nodig om een fijne plek te hebben en dit huis voelt heel fijn. Echt leven gaat alleen als we alvast de eerste stap in de gewenste richting nemen, zonder er helemaal zéker over te zijn. Dat vraagt moed en dat hebben we allebei. Soms word ik wel eens bevangen door het gevoel van 'wat ben ik toch aan het doen???' maar ik ben in mijn leven meestal erg blij geworden van volgen wat goed voelt, door de onzekerheid heen. We gaan kijken waar dit nu weer toe leidt.

Ondertussen genieten we allen van het heerlijke weer en de prachtige omgeving. De kinderen lijken het prima naar hun zin te hebben en Michiel en ik ook.

Nu een dag later. Storm is voorbij, wel een slechte nacht gehad, zeg!

Nu even uploaden...

Tot gauw weer,liefs van Esther

FOTOOS!!!

2009-01-25T00:56:00.000-08:00

Op ons Picasa webalbum staan fotoos:

www.picasaweb.google.com/estherbroeren

map Nieuw Zeeland vanaf 2009 (je kunt dan kiezen voor een diavoorstelling)
tot gauw!

Prachtige natuur

2009-01-22T14:00:00.000-08:00

Waihi Beach

Vuurtje stoken op de camping

MacLaren Falls Park
Vaak picknicken

Nog vaker zwemmen!

Jammie

Nog geen huis maar wel een fijne camping

Hallo allemaal!

Eindelijk op een camping met internet. Terwijl de kinderen heerlijk steentjes aan het gooien zijn in het stroompje achter onze tent en Michiel met de buurman een praatje maakt en onder het genot van het geluid van 2 miljoen krekels zit ik in m'n blootje achter de pc. We zitten op de allermooiste (naturisten)camping ever. Waar in NL 4 tenten staan hebben wij die plek voor onszelf. De camping is midden in de natuur en er stroomt een klein riviertje langs. De sterrenhemel is weer overweldigend! 's Nachts wel weer dicht tegen elkaar aan liggen, maar we krijgen het best warm (thanks Justin en Esther!). Gisteren hadden we bijna een huis. Met seeviews en enorm deck. De living boven was heerlijk, maar de benedenverdieping was donker en koud. Toch maar niet gegaan voor het gevoel van:dan hebben we tenminste iets. Als het project wil slagen moet er iig een echt fijne plek zijn om te leven. Dus verder gaat onze zoektocht naar een huis. We zitten erover te denken om eerst op vakantie te gaan en dan over een week of 2 weer te zoeken op een 'verse' huizenmarkt, maar het zou ook fijn zijn om eerst een huis te hebben en dan nog even op vakantie te gaan. We wachten iig het weekend af en als we dan nog niks hebben gaan we denk ik.

Voor de mama's en papa: bellen is nog lastig. We moeten dat echt ergens organiseren tussen het huizen zoeken, kinderen laten spelen, zwemmen, telefooncel zoeken en eten in en vaak is het dan bedtijd in NL. Maar we hebben een telefoonkaart en zullen het gauw doen.

Met de kinderen gaat het goed. Ze balen wel van het huis zoeken, maar genieten zichtbaar van het spelen: op het strand, op de camping en in speeltuinen. We picknicken veel en daar genieten we erg van. En wij hebben wel een beetje vakantiegevoel; ook niet en ook weleens wel.

Alle goeds voor iedereen die dit leest en tot later!

Nu nog wat foto's opladen...

Hot pools

2009-01-17T15:27:00.000-08:00

Dag lieve allemaal!

We hebben maar beperkt toegang tot internet, dus daarom niet vaak berichtjes en foto's uploaden blijkt ook een heel erg langdurige klus... Wordt wel beter als we een huis hebben. Daar zijn we druk naar op zoek en dat gaat beslist lukken. Maar het moet natuurlijk wel een mooi beachfront huis worden, dus we zoeken rustig!

Het weer is heerlijk. Een enkele regenochtend en verder heet en zonnig!

We leven zoveel mogelijk dag bij dag. Dit is een project en we gaan zien hoe het gaat hier. De zenuwen zijn iig bedaard en we genieten best van het buiten zijn in de prachtige natuur, op het strand en in de hot pools op de camping (we denken vaak aan jullie, Justin en Esther; waren jullie ook maar hier!)

Vanaf hier wil ik ook de mensen die ons volgen en reageren heel erg bedanken. Ik ga veel meer van me laten horen als we zelf internet hebben!

Veel liefs van Esther

1e dagen in Tauranga

2009-01-12T23:05:00.000-08:00

Daar zijn we dan, eindelijk wat geland in Tauranga. We staan op de Welcome Bay Hotpool Campsite. Dezelfde plek waar Justin en Esther verleden jaar hun avontuur begonnen. De eerste dagen zijn erg onwerkelijk geweest. Twee tentjes om in te wonen en geen plek voor of achteruit te bekennen waar we ons thuis voelen. Tim en Thomas vinden het prima; lekker de hele dag buiten ravotten en heel laat naar bed.
We zijn de eerste twee dagen opgevangen door Mirjam en Martin in Auckland. Twee schatten van mensen die erg hebben geholpen bij het aankomen. We hebben ook maar meteen met behulp van een kennis van hen een NZ bankrekening geopend, dus de 1e inburgeringsstap is gezet! We zijn sinds gisteren druk op zoek om een huis te vinden. We hebben er op dit moment een aantal op het oog die heel mooi zijn en vlak bij strand en zee liggen in Papamoa, een voorstadje van Tauranga. Foto's volgen natuurlijk zodra we iets moois hebben gestrikt.
Internet is hier een stuk lastiger te vinden, dus de berichten zullen wat schaars zijn voorlopig. Dat geeft ons ook wat tijd om te wennen aan deze stap. Pas door het te doen kun je echt ervaren wat het betekent om alle bekende mensen, plekken, dagelijkse routines enz. van je leven los te laten. Dat voelt erg ontworteld en roept soms sterke gevoelens van verlies en rouw op. Dat wisselt af met heerlijke zonnige momenten aan het strand, de schitterende palmen en bloemen hier overal en de liefdevolle ontvangst door Mirjam, Martin en ook door Osha hier in Welcome Bay. We zijn van plan om na zaterdag, wanneer we een voorlopig laatste bezichtiging hebben gepland even vakantie te nemen. Volgens velen moet de woningmarkt nog sterk op gang komen qua verhuur, dus we kunnen nog even afwachten. Donderdagochtend gaan Tim en Thomas de school leren kennen, zodat dat lijntje ook loopt. En dan maar rustig doorademen, ontspannen en zien wat de komende tijd gaat brengen. In elk geval smaken de TIMTAM koekjes ouderwets lekker, hebben we avocados en sinasappelen te over en is het weer hier heerlijk warm, zelfs als het regent.
De eerstvolgende foto zal er wel een zijn van Tim, die vanmiddag bij een boerderij (bij David en Julliet die we kennen van verleden jaar) in de sinasappelboom is geklommen om zijn eigen jus d'orange te plukken. Dus tot later weer...

maandagmiddag 5 januari: we vliegen bijna

2009-01-04T22:48:00.000-08:00

We hebben in Singapore overal vrij internet ter beschikking; volgens mij kun je op elke centimeter wireless internetten, dus vandaar veel nieuwe updates van ons. Zo hebben we uitgedokterd dat Singapore bijna 5 miljoen inwoners heeft op een oppervlakte van 7x Den Haag. Als je dat omrekent, betekent dat dat er op elke vierkante meter nog eenmaal zoveel mensen wonen als in Den Haag; hoezo druk? Wel overal internettoegang, alleen persoonlijke mail openmaken kan meestal niet. Dat komt in NZ wel weer.
Het is wel heftig hoor, hier. Mijn gevoel gaat van lekker vakantie hebben tot een angstaanval en van heel erg heimwee hebben tot het leuke verkennen van een nieuwe stad.
Vandaag hebben we eerst maar eens 2 uur in het zwembad doorgebracht (in zo'n 32 graden denk ik, heerlijk!). Daarna lunch gezocht. Dat is wel een toestand met 2 van die hollandse kindjes in Azie. "Lus ik nie" is een veel gehoorde uitspraak deze dagen. Ze leven nu op heel erg veel bananen, af en toe een stuk toast als we dat kunnen vinden en bakken met witte rijst en natuurlijk ook verse jus en melk. Slapen ging de laatste 3 nachten veel beter dus we gaan lekker uitgerust het vliegtuig in om half negen vanavond.
We hebben nog leuke foto's van onze fietstocht van gister, maar ik kan hier niet uploaden. Dat komt vanuit NZ wel weer.
Dank voor jullie reacties; het is fijn om te merken dat jullie een beetje meereizen.
Liefs van ons allevier!!!

Plaatjes van Singapore en een video!!

2009-01-03T06:45:00.000-08:00

Hallo allemaal,

We hebben de camera vandaag maar eens meegenomen zodat jullie kunnen zien hoe Singapore eruit ziet. Nou ja, simpel eigenlijk. Veeeeellll te veeellll Aziaten, veeeelll te veelll flatgebouwen, veeeelll te veeeell lawaai en 1.000.000 gebarbequede kippenvleugels per dag. Kortom, het is echt helemaal Azië, met alle mooie kanten én de drukte. Sentosa Island is erg leuk, met een hele hoge kabelbaan waar je benen van gaan kriebelen als je niet Tim of Thomas heet (die hebben nergens last van en roepen alleen maar HOOOGGGH). We wonen naast een heerlijk park in een 'tweekamer'-appartement aan de zee. Lijkt op een vakantieidyle en is het ook bijna maar.... 's avonds verblijven er wel 2000 grillende en kokende en gillende Singaporezen op dit park, die graag doorfeesten tot een uurtje of 5 's ochtends. Gelukkig hebben we een airco die al het andere lawaai overstemd. Zo zie je maar: elk nadeel heb z'n voordeel.

Tim en Thomas vinden de fonteintjes van Sentosa de mooiste attractie! Kletsnat de Metro in terug naar huis. Dat is bij 30 graden gelukkig een luxeprobleem.

Nog twee nachtjes en dan zetten we onze reis voort. Gek hoor om zonder huis op zo'n drukke plek te zijn en niet terug naar huis te gaan straks, of teminste, nog niet naar een thuis dat bekend is. In de stilte van de nacht is dat soms wel even beklemmend hoewel dat ook aan het gillen, grillen en de temperatuur zou kunnen liggen natuurlijk. Dan lijkt zelfs sneeuw in de Paganinistraat met oliebollen het paradijs op aarde. Je hoort het meteen als we ons nieuwe paradijs hebben ontdekt hoor! Tot later weer....

VIDEO SINGAPORE EN NIEUW ZEELAND

Singapore

2008-12-31T20:09:00.000-08:00

Na een heel goede vlucht, waar de kinderen prima allebei op mijn schoot geslapen hebben , zitten we nu in een soort resort bij het strand. Niet zo luxe als ik had gedacht en het blijven Aziaten: er zijn er veel en ze zijn druk en luidruchtig, maar ook aardig. En er is een zwembad en een fijn park bij. Hoe goed de kinderen ook in het vliegtuig sliepen, hoe slecht in Singapore. Tim heeft al heel wat uren dvd (dankjewel lieve familie!!!) erop zitten midden in de nacht en ook Thomas houdt ons wakker tot een uur of 4 's nachts. Mede daardoor heb ik wel een soort van heimweegevoel naar ons veilige huis in Den Haag. Heftig hoor, zo los zijn. Ik ga maar proberen rustig te bekijken waar dit ons gaat brengen.
Op dit moment spelen de kinderen in een indoor playground en vermaken zich uitstekend. Vanavond voor het slapen maar eens een flinke stroll maken door het park, langs het strand. Grappig ik zit te typen naast een Singaporees meisje die nu door mijn toedoen Thomas de trein in het engels (spreken ze allemaal) aan het doen is.
Buiten is het heerlijk warm, 29 graden (en vochtig, dus wel heet 's nachts; echt tropisch) en alles staat volop in bloei (zoals altijd).
Het voelt niet als vakantie hier, maar het is wel leuk. En we zijn weg uit NL maar hebben nog geen basis in NZ. Heel raar, en ja ik weet het, ik ben wat ongeduldig. Dus nogmaals voor mijzelf: geen consequenties verbinden aan gevoelens van onrust die er nu zijn. Gewoon rustig doorgaan en lekker maar een beetje hier zijn en zorgen dat we het aangenaam hebben en dat de kinderen iets te eten binnen krijgen. Aziatisch eten gaat niet lukken bij ze maar er is gelukkig veel fruit voor handen en gewoon wat witte rijst.
Morgen gaan we naar Sentosa Island (met kabelbaantje en leuke dingen voor de kinderen). Nog 3 nachtjes slapen en dan vliegen we door naar Auckland, waar we, heeeerlijk, worden ontvangen door Mirjam en Marten!

We gaan!

2008-12-29T23:57:00.000-08:00

Eindelijk is het zover. We gaan. En het wordt tijd ook! Michiel heeft vannacht wakker gelegen en ik heb aardig geslapen. De kinderen lijken best ontspannen en zijn gewoon gezellig hun dingetjes aan het doen bij opa en oma. Ze hebben het er wel af en toe over dat wij gaan vliegen als opa en oma al in bed liggen en dat is een leuk idee! Ze zullen wel iets minder relaxed zijn als we ze om half 12 vannacht het vliegtuig in duwen. Niet zo'n fijne tijd om te vliegen met die kleintjes, maar ja, van zo'n lange reis kunnen we niet veel beters maken.

We worden gelukkig door vrienden van pap en mam naar Dusseldorf gebracht en op de rechtstreekse trein naar Frankfurt gezet. We vliegen om half twaalf vanavond en komen dan om 18.00 Singapore tijd aan in Singapore (op oudjaarsavond!). Als het goed is gaan we dan 5 dagen chillen in een een of ander resort on the beach. Nu al zin in..!

Roerige tijden.

2008-12-28T00:55:00.000-08:00

Aan mijn sleutelbos hangt nog 1 sleutel: die van de auto. En deze gaan we morgen nog verkopen dus dan is er even geen vaste plek voor ons. Raar idee he.
Wat een heftige tijden. De ontworteling is zo compleet dat ik zelfs lichamelijk klachten kreeg: watten in m'n hoofd, alsof ik er niet helemaal bij ben. We zijn nu bij opa en oma in Roermond en zij hebben gisteren heel fijn voor de kinderen gezorgd zodat Michiel en ik samen weer even tot rust konden komen en het nog maar weer veel met elkaar gehad hebben over wat er allemaal met ons gebeurt.
Nog 2 nachten slapen in Nederland en dan gaan we. Wat is dit spannened allemaal zeg. Heerlijk om het avontuur te leven, zei ik 3 weken geleden nog; nu voelt het als ik wakker word meer als: ...schrik... er voelt iets heel onbestemds. En over 3 weken voelt het weer anders. Jullie horen het van me!
Enne, als het voor jullie goed voelt, hou ook maar wat contact met ons want een beetje steun in deze roerige tijd is fijn!

Feest en verhuizen en een video!!

2008-12-24T01:29:00.000-08:00

Op 14 december hadden we een fantastisch feest. Een stuk of 60 grote mensen en kinderen waren naar onze feestlocatie in de duinen gekomen om samen fijn te praten, en te eten en drinken. Allebei voelden we dankbaarheid om zoveel fijne mensen te kennen en we kregen dit ook terug. Het was een goed en inspirerend samenzijn.

Daarna volgde er een week van voorbereidingen voor de verhuizing (voornamelijk inpakken dus) en afscheid (van de creche en van school...snif...) en Tims verjaardag. Alles liep gesmeerd. Esther heeft ons nog geweldig geholpen. En lekker gekookt voor de laatste dag!

Maar, het voelt niet altijd zo goed. Ik heb het fijn in Den Haag en neem dan ook met pijn in het hart afscheid. Met ons huis was dat nog eens goed voelbaar: wat een fijne plek!; om er vervolgens niet meer terug te komen. Maar het avontuur moet ook geleefd worden. Dus de verhuiswagen kwam en 2,5 uur later zat alles erin. Tim was 's nachts behoorlijk ziek geweest en die heeft de helft van de verhuizing gewoon geslapen (eerst op de bank en later op een piepklein matrasje dat toch mee naar Assen moest).

Na de overdracht bij de notaris reden we naar Assen. We gingen even via Vleuten om nog iets bij Peter en Ayca langs te brengen en we zaten onmiddellijk met elkaar rond de tafel. Nog fijn samen geweest met onze vrienden en Tim en Thomas natuurlijk met Leon. Om een uur of 9 waren we in Assen, waar we met oma een paar dagen zullen doorbrengen.

VIDEO NEDERLAND DECEMBER 2008

WTR

2008-12-19T23:59:00.000-08:00

We hebben Work To Residence; geen Permanent Residence!?¿¿##??
Wat moet je toch voor een supermens zijn om gewoon dat land in te mogen???? Allereerst zijn we al 8 maanden bezig met het invullen van papieren, het vertalen van diploma's, het verzamelen van verklaringen van alle oude werkgevers, medische testen, x-rays, engelse testen, duizenden euro's storten naar de IND en nog veel meer. Dan hebben we te bieden: 3 hogere opleidingen, 26 jaar werkervaring, een jong gezin, enthousiasme, veel energie, we zijn gezond en we hebben al een keer eerder een nieuw leven opgebouwd. In de reclame folder zeggen ze dat nieuwe, goeie mensen nodig hebben; wees welkom. En dan worden we afgescheept met een werkvisum! Uiteindelijk maakt het voor onze plannen niet zoveel uit, maar voor het gevoel van welkom zijn wél!!

Even stoom afblazen....

We hadden een geweldig feest. Het was een feest met veel, lieve mensen. Ik ga er snel meer over schrijven.
Tot snel!

Interview!!!

2008-12-08T13:55:00.000-08:00

En ja, 4 december kreeg ik de mail van INZ voor HET INTERVIEW. Dit is de allerlaatste stap voor de verblijfsvergunning. In de mail stond dat ik deze week een interview had en dat heb ik vanmiddag om 15.00 gehad. Met klamme hand pakte ik de telefoon die om 15.00 en 1 seconde ging! Het gesprek zou zo'n 20 tot 30 minuten duren maar duurde in werkelijkheid drie kwartier. Het aantal vragen was ook dusdanig dat 20 minuten nooit kon. En op iedere vraag kon ik aardig uitgebreid antwoorden. Michiel en ik hebben aardig wat opleiding en veel en verschillende werkervaring. We zijn al 2x in NZ geweest en hebben een goed idee van het land. We weten al waar we heen willen en de kids hebben al een plek op school. Ik ben zelf erg enthousiast over het gesprek en ik denk dat Angela ook tevreden was. Dat zullen ze nooit zeggen bij INZ, maar ze vroeg nooit iets van 'maar hoe ga je dat dan doen' of 'ik begrijp het niet goed' en ik had bijna op iedere vraag een positief antwoord (behalve op de vraag of ik al jobinterviews had gehad). Ik verstond haar gelukkig ook prima! Aan het eind zei ze dat er 3 options zijn: decline (highly unlikely in your situation), Permanent Residence or Work To Residence. Op basis van wat wij gedaan hebben en kunnen en willen én op basis van dit gesprek neem ik aan dat we PR krijgen! Waarschijnlijk krijgen we volgende week bericht; in elk geval voor de kerst! Goed he!
Fffjoe, nu eerst wat zakken in mijn lijf en dan lekker slapen.

Hoge energie

2008-12-03T12:21:00.000-08:00

Over een kleine drie weken komt de verhuizer. Volgens mij zitten we qua tijd prima; ik heb het niet vreselijk druk. Maar er gaat wel veel energie naar de emigratie. Kortom: ik denk er de hele tijd aan. De ene keer met erg veel plezier, maar ook wel vaak met niet zoveel gevoel erbij of zelf met "wat ben ik aan het doen???" Ik leef zoveel mogelijk bij de dag. En deze bestaat uit de kinderen (fijn!), ontmoetingen, opruimen, iets regelen, het huishouden enz.
Mijn zus Mirjam is 5 dagen hier geweest, waarvan 3 met het hele gezin. Het was hectisch druk, maar heel fijn om elkaar te zien. We hebben bezoek gehad van 2 mede-emigranten, Harald en Marije. Die avond kon ik weer goed voelen waarom de energie zo naar de beweging naar NZ stroomt. Het was heerlijk het met elkaar te hebben over het volgen van hartsenergie en het vrij, niet door angst gestuurd leven. We begonnen spontaan samen de reclameslogan van the Warehouse te zingen en we hebben elkaar verteld hoe mooi het land ook al weer is. Bij deze wens ik hen dan ook een vloeiend proces toe en in ieder geval tot ziens in NZ!
Vanochtend zagen we Justin en Esther weer. Ze zijn voor nu terug in Nederland. Wat fijn ook om het met hen weer te hebben over vertrouwen voelen en je weg volgen, ook al weet je nog niet hoe het er precies uit gaat zien. Fijne vrienden hoor! en om nog maar even door te gaan. Mirjam en Marten uit Auckland nodigen ons uit om bij hen te komen nadat we geland zijn! Wat heerlijk, zo'n welkom!
Nu nog een PR (permanent residence) voor we vertrekken..dat zou een fijn welkom zijn van de immigratiedienst. 4 juni werd onze EOI geselecteerd, dan is het mooi om 4 december een PR te krijgen!

Nog een dikke maand.

2008-11-21T13:18:00.000-08:00

Het leven komt steeds meer in het teken van het naderende afscheid te staan. Een belangrijke stap hierin was het afscheid van mijn werk. Ik had een fijne tijd in bieb Nieuw Waldeck en werkte in een superleuk team. Mijn afscheidsfeestje was daarom ook ontroerend met een hoop lieve mensen om me heen en een prachtig afscheidslied!
Van één klas die ik regelmatig ontving in de bieb kreeg ik een bundel prachtige schilderingen van de zee en het strand; dank jullie wel kinderen van klas 4 van de vrije school Wonnebald! De hele wereld kan ze nu zien op het weblog.
Op de foto zie je ook nog een Pacific gecentreerde wereldkaart (leuk he) en links onder zie je nog een stuk van onze flap met "to do". Inmiddels is er al veek doorgekrast. Op de dag van mijn afscheid van de bieb kreeg ik van de NZQA (diplomakwalificeringsinstituut (wauw) in NZ): allebei mijn diploma's, PA en BDI hebben level 7 (=HBO) gekregen! Superdepuper!
Alle regeldingen w.b. visa is hopelijk gedaan. We krijgen af en toe nog een vraag iets aan te vullen, bv. het dossier van Tims open hart operatie. Gelukkig hebben we Tims cardioloog dr. Filippini bereid gevonden een engelstalig verslag te sturen met daarin natuurlijk zijn supergoede herstel. Bij deze nog heel hartelijk dank daarvoor! En nu verder afwachten...
Inmiddels zijn de verhuisdozen gebracht en ik ben begonnen met het saneren van de inhoud van diverse kasten. Het valt mee..! We zijn allebei geen spaarders.
Wat ik bij mezelf merk is dat, nu het afscheid nadert, alles om me heen nog leuker wordt dan het al was: de zee om de hoek is toch wel geweldig, de school van Tim wordt steeds leuker, het loopje naar het winkelcentrum, het speeltuintje, alles wordt van nog meer waarde dan het al was. Er lijkt een vernauwing te ontstaan waardoor het lijkt dat alles hier eigenlijk helemaal oke is. Ik snap wel dat dat een beetje een vertekening is van de werkelijkheid en dat dat een heel logisch gebeuren is. Maar het afscheid nemen wordt er niet makkelijker van. Waarom gingen we ook alweer?

Nou dat kan ik wel even vertellen. Onze wereldreis in 2002/2003 sloten we af met Nieuw Zeeland en allebei dachten we 'wat een fijne plek!' Terug naar NL, leven opgebouwd, T en T werden geboren, Bodymind gedaan, plek aan zee gevonden. Allebei bleven we behoefte houden aan bewegen dus we waren niet alleen veel aan het doen en ontdekken in onszelf en in Den Haag maar waren ook fysiek vaak onderweg. Heerlijk vind ik dat, zo'n leven. Ondertussen bleef NZ in het achterhoofd. Het was het enige land dat terugkeerde in gedachten van wonen in plaats van reizen. Dat bleef zo toen we er in 2007 met de kinderen 6 weken gingen reizen. 'Laten we de beweging dan maar gewoon maken' en we begonnen de aanvraagprocedure.
Het ziet er dus naar uit dat de beweging ons in januari 2009 in NZ brengt. Het land is in ieder geval wonderschoon, het is er niet druk en het klimaat is mild. En het is vooral ook een avontuur om zo ver weg te zijn.

Spannend!

2008-10-22T01:10:00.000-07:00

Jeee, wat is het spannend allemaal!!!!!
Over twee maanden gaan we uit ons huis, afscheid nemen van de familie en op 30 december vliegen we.
Ik ben wat praktische zaken aan het regelen ivm met school en opvang enzo en dan komt het zooo dichtbij! Tim gaat nu naar een erg leuke school... Maar...ik heb contact gehad met de Steiner school in Tauranga en de vrouw in de e-mail was erg aardig en verwachtte wel een plek voor Tim in february. Op de website ziet de school er leuk uit en in het echt (we hadden 'm al gezien tijdens public holiday in january) waren we ook al enthousiast.
Maar wat een spannende tijden zeg! Ik e-mail nu weleens met iemand die 7 november as. met gezin naar NZ emigreert en die vertelt ook over een bijna niet ophoudende stroom van spanning, leuke spanning, maar ook rotgevoelens van het verlaten van de vertrouwde plek en het missen van de familie. En ook alle risico's die zo'n emigratie lijkt te hebben. Als het op het praktische en financiele aankomt lijkt het best een risico, terwijl het voor ons leven juist prima is om te bewegen. Nou we laten alles er maar zijn en dan komt het wel goed.
Vandaag even 1 dag zonder kinderen én zonder werk. Daar ga ik eens even lekker gebruik van maken.

ITA de deur uit en een fijn leven in Den Haag

2008-09-24T12:15:00.000-07:00

Ons haagse strand

Tim springt over vuur tijdens het St. Jansfeest

mams (klein)kinderen

zuid frankrijk
Frankrijk

We zijn nu zo'n 4 maanden later en er is vanalles gebeurd.
Bij de tweede trekking werd onze Expression Of Interest al uit de pool gevist (op 4 juni), maar toen moest er nog bekeken worden of dat terecht gebeurd was en of er inderdaad een Invitation To Apply zou komen. Dat was lang wachten...maar de verlossende Decision Successfull kwam begin augustus tijdens onze vakantie in Zuid Frankrijk. JOEPIE! Toen we wisten dat het enorme aanvraagpakket in de bus zou liggen zijn we een paar dagen eerder naar huis gegaan en hebben direct ons huis te koop gezet. Nu ging er ineens heel veel gebeuren: diploma's laten vertalen, diploma's opgestuurd naar een of ander Qualification bureau in NZ die diploma's waardeert. We hebben oude opleidingen en werkgevers gebeld voor allerlei verklaringen, een ontslagbrief geschreven, medicals laten doen, compleet met x-rays en bloedprikken en nog een aantal aktes zo hier en daar opgevraagd. En de engelse test gedaan, allebei een dag zweten in Utrecht en met vlag en wimpel gehaald!
Binnen een maand hadden we de hele Invitation To Apply compleet en op 4 september ging het per koerier naar Londen, waar een afdeling zit van Immigration New Zealand. En nu maar wachten...........ik geloof dat het zonder joboffer (die hebben we niet) 2 tot 9 maanden kan duren......
Maar genoeg te doen. Tickets hadden we al gekocht. We dachten PR of geen PR, we gaan sowieso; dan maar eerst op een vakantievisum terwijl alles loopt. WE VLIEGEN OP 30 DECEMBER. Eerst gaan we naar Singapore waar we heerlijk 5 dagen gaan uitrusten en dan vliegen we door naar Auckland.
Ondertussen stond ons huis te koop en het leek niet zo hard te gaan. Gelukkig kwam na een week of zeven het verlossende bod en ons huis is nu verkocht (onder voorbehoud weliswaar). We kunnen er gewoon tot en met december in blijven.
Het leven hier in Den Haag gaat natuurlijk gewoon door en dat is eigenlijk een heel fijn leven. We hebben het zo heerlijk met z'n vieren.

Het huis is heel fijn en zo zalig dicht bij het strand. Mijn werk is erg leuk; ik doe nu voornamelijk de klassenbezoeken in een bieb, zo ongeveer naast ons huis.

En Tim doet 't zo goed op school. Hij zit sinds januari op de vrije school hier dichtbij en daar is een heel warme en open sfeer. Tim vindt het fijn in de klas (lekker klein klasje van 16 kids!) en de naschoolse opvang, twee dagen per week, vindt 'ie geweldig. Thomas scharrelt heerlijk rond in de creche en maakt op het moment veel rondjes op de loopfiets. Michiel is sinds maart freelance trainer geworden bij Bureau Zuidema en is zijn praktijk Zeeleven Coaching er neer aan het zetten. Heel fijn ook voor onze stap naar NZ is dit. Hij heeft ongelooflijk veel ervaring opgedaan. In NZ wil hij hetzelfde er neer zetten en omdat hij freelance trainer voor Bureau Zuidema blijft kunnen we daar volgend jaar ook nog inkomsten van verwachten.
Waarom gaan we dan nog zegt mijn onzeker stemmetje weleens... Het gevoel om te gaan is er gewoon ook; het avontuur, het prachtige land, de ruimte, de mensen.
We gaan het allemaal beleven!

EOI ingestuurd

2008-05-07T12:05:00.000-07:00

Na onze terugkomst in Nederland hebben we ons aardig snel weer naar het nederlandse leven gevoegd. Mijn werk begon weer en ik vind het steeds leuker om te doen. Michiel begon voor zichzelf en dit gaat naar volle tevredenheid. En Tim gaat naar school! Een hartstikke leuke vrije school, waar Tim het naar z'n zin heeft en ik ook van meegeniet. Thomas is nu echt een 'oudere' peuter aan het worden en doet niet meer alles wat Tim voorstelt. Hij kan heel goed zeggen wat hij zelf wil en gaat daar ook voor. We hebben het weer erg naar onze zin in ons huis en hebben zelfs de tuin een stuk groter gemaakt!
Ondertussen staat het NZ emigratieplan nog overeind. We hebben een tijdje niets ondernomen omdat we niet zo'n idee hadden hóe de emigratie nou volgens ons moest gaan plaatsvinden. Vanuit die stilte ontstond de wens om me welkom te voelen in NZ!
Als ik zo de emigratieprocedures lees voelt dat helemaal niet zo. Het lijkt een streng toelatingsbeleid en als je zonder Permanent Residence (PR) binnenkomt móet je een retourticket kopen omdat je weer wég móet. Bovendien heb je geen recht op onderwijs etc.
Mijn wens is nu om met een PR op zak binnen te komen en het liefst nog met een zakje geld om de eerste maanden van te leven.
Toen dit helder werd zijn we de Expression Of Interest gaan invullen. Dit duurde in totaal zo'n 3 weken omdat mijn diploma in een pre-assessment gewaardeerd moest worden. Dat is gelukt en nu zit de EOI in de pool met 120 punten. Om de twee weken worden er een paar honderd EOI (op puntenvolgorde) geselecteerd en de eerste selectie die wij meemaken is vandaag...
Hopelijk tot gauw voor een goed bericht!

verder

2008-01-18T14:20:00.000-08:00

ik zit nu in een Koreaans hotel te schrijven op een raar toetsenbord, dus wellicht wat rare woorden...

Aan de oostkust van het zuidereiland ligt Kaikoura en dat is de beste plek om dolfijnen en walvissen te spotten. Tim keek hier al dagen naar uit. Helaas waren de kids te kleion voor een trip op de boot, maar gelukkig mocht Tim wel mee met de dolfijnernboot. Ik ben ondertussen met Thomas heerlijk wezen badderen in een zwembadje met uitzicht op de zee. Dat hebben ze dan gewoon in NZ. In een klein dorp een keurig openlucht zwembad met zwemluiers en zonnebrand bij de hand. We hadden weer fantastisch weer: een stralend blauwe lucht en een felle zon. Ondertussen waren Michiel en Tim zich goed aan het vermaken en hebben honderden dolfijnen rondom de boot gezien.

Terug naar het Noorder+eiland. We wilden graag nog de vulkaan Ruapehu op (daar zijn we 4 jaar geleden in 6 dagen omheen gelopen) maar het weer leek in 1 keer om te slaan. We reden naar de eerste stoeltjeslift (het is skigebied) en het zicht werd steeds minder. Eenmaal bovenop zagen we geen hand meer voor ogen en was de temperatuur gedaald tot 8 graden! De stoeltjeslift was helaas dicht. Na een warme choc dus weer naar beneden.

Op naar de glowworm caves. Heel erg leuk voor Tim en Thomas. De wormpjes in de grot maken een soort plakdraden, die ze onderaan hun lijf laten hangen. Vervolgens geven ze licht om vliegjes e.d. aan te trekken. In de grot zie je dus een prachtig verlicht plafond met duizenden glowworms erin. Je loopt door de grot naar een onderaardse rivier en gaat dan ook nog een stukje met een bootje daaroverheen: feest voor de boys dus.

Het weer werd al snel weer beter en we besloten terug te gaan naar Tauranga. Dat voelt toch echt als de ideale plek om ons te gaan vestigen. Vanaf het moment dat we over de bergketen kwamen die Tauranga afscheid van het binnenland, was de lucht strakblauw en kon het diepbruin worden beginnen. Michiel ontmoette er een aantal mensen die werkzaam zijn in het veld van training en/of persoonlijke ontwikkeling. Dat versterkt ons idee dat Tauranga onze 'place to be' is. Een prachtige wandeling rondom en daarna op Mount Maunganui met prachtige uitkijkjes op de Bay of Plenty gaven een mooie afronding aan ons bezoek aan Tauranga voor nu. We'll be back!

Op naar de prachtige Coromandel. Eigenlijk de Cote d' Azur maar dan zonder mensen. Prachtige rotskusten met witte zandstranden, veel natuurschoon qua bloemen en bomen en een helderblauwe zee die rondom elke bocht in de bergweggetjes weer tevoorschijn piept. De golven zijn er wel een stuk ruiger dan in Zuid-Frankrijk, dus zwemmen was wel oppassen geblazen. Dat maakt de waterpret natuurlijk alleen maar groter. In Coromandel Town reed een minitreintje, zoals wel vaker in NZ. Dit keer een tocht van een uur, helemaal de top op van een 275 meter hoge berg. Leuk voor kinderen en volwassenen deze keer. Naast de meest fantastische vergezichten over de zee was er langs de lijn van alles te bewonderen qua kuntstwerken; erg mooi. Op weg naar dat treintje kwamen we nog langs een prachtige speeltuin in een waterparadijs, waar T&T heerlijk met water konden knoeien.

Via de Miranda hotpool terug richting Auckland waar we eerst nog even vliegtuigen hebben gekeken en toen in onze Korean Air gestapt.

daaaaaaaag!

glimwormen en back in Tauranga

2008-01-10T12:22:00.000-08:00

We verlieten Abel Tasman NP in het zonnetje en reden over Lewis Pass naar Hanmer Springs. De uitzichten onderweg waren geweldig. Op Lewis Pass hadden we een prachtige view op de besneeuwde toppen. We reden best veel en de kinderen deden het prima. Tim zit voorin naast Michiel en ik zit achterin aan de zijkant met Thomas naast me die zijn ogen uit kijkt.
Hanmer Springs viel wat tegen. De Springs zijn 'omgebouwd' tot een prachtig zwemparadijs, maar we konden n iet zoveel met de kinderen. Bovendien sloeg het weer om en werd het wat kouder en helemaal bewolkt. Gelukkig gingen we richting de oostkust ook weer het zonnetje tegemoet. We stonden op een camping aan

Abel Tasman NP

2008-01-03T01:08:00.000-08:00

We besloten dit National Park in te gaan. 4 jaar geleden hebben we het niet gedaan, om wel de Nelson Lakes track te lopen en nu dan toch naar dit paradijselijk park. En dat is het: witte zachte zandstranden, helder blauw water en prachtige bergruggen. Dit was dan ook het eerste plekje waar de camping vol was! Dat hebben we in NZ nog nooit meegemaakt. Maar dit is dan ook topseizoen, de kiwi's hebben vakantie en gaan natuurlijk vooral rondom de feestdagen weg. Maar even buiten de camping is het lal weer heerlijk rustig.
We hebben T en T (en onszelf ook!) verrast met een watertaxi het NP in. Vanaf Kaiteriteri (=eten snel snel??) gingen we in een heuse speedboat langs allerlei paradijselijke strandjes door het park naar Anchorage beach. Een spectaculair tochtje van zo'n drie kwartier. Vooral Tim vond het fantastisch.
Na een middagje op dit heerlijke strand gingen we op dezelfde manier terug. Allebei ghadden we veel zin om de drie dagen track van Abel Tasman NP te lopen (die begint o.a. bij deze beach) maar ja, T en T drie dagen dragen wordt te bar.
In Nelson NP in muggiestijn belandt en weer vertrokken./..later meer

paradijs

2008-01-02T00:44:00.000-08:00

Eerste kerstdag hebben we samen met Justin en Esther & familie gevierd aan het strand. Het werk aan de kiwiboompjes was klaar en we konden nog gerust de kerst doorbrengen bij de familie Black (die zelf de hele dag de hort op waren, overal kerst vieren met veel eten en veel kado's). Het weer viel tegen maar we hebben wel heerlijk gebodyboard en lekker aan zee gepicknicked.
De dag daarna namen we afscheid en reisden we via Whakatane naar Rotorua. We kwamen langs Hell's Gate waar we lekker gebadderd hebben in een modderbad en verschillende hot water pools. Het midden van het noordereiland is heel vulkanisch en je vindt er dus borrelende modderpoelen, geisers en warm water pools. Het ruikt allemaal wel wat naar rotte eieren, maar als je er een tijd in zit ruik je het niet meer zo (naar eigen ervaring...). Door naar Taupo waar we op een free campsite heel erg leuk aan een riveirtje gekampeerd hebben. De jongens hebben zich uren vermaakt met het gooien van steentjes in de rivier (nederlandse aanleg tot het maken van dijken?)
Door naar Napier, waar het de hele middag en avond heeft geregend. We hebben ook wel aan dit stadje gedacht om te wonen, maar het leek niks in de regen. De volgende dag was de lucht knalblauw en de zon heeeerlijk! De kids meegenomen naar een zee-aquarium met oa haaien en stingray's. Prachtig!
Lunchen doen we meestal onderweg, buiten bij een speelplaats. Die zijn hier OVERAL. Dit land is heerlijk kindvriendelijk! Er zijn ook overal hele schone openbare wc's. Moet je in Nederland ineens nodig moeten..je kan nergens terecht. Hier zijn zelfs schone wc's met papier midden in de bush bij het begin van een track!
We besloten om ook nog naar het prachtige zuidereiland te gaan. Op weg naar Wellington (waar de boot vertrekt) nog even gestopt in een truttige kiwi-engels stadje, maar wel weer een grote speeltrein en een heel leuke minituurtreinreis voor de kids.
We hebben nu overdag prachtig weer en 'snacht is het behoorlijk koud. De sterrenhemel is weer overweldigend!
De boottocht was ruzie-achtig met de kinderen en de reis erna ook. Maar eenmaal in Nelson (op oudejaarsdag) was het gezellig en weer fantastisch weer. Nelson was druk. Het is een aantrekkelijk stadje en de gateway naar Abel Tasman National Park en het is het droogst en heeft de meeste zonuren van heel NZ. Bovendien is het zomervakantie dus het was druk. Voor het eerst was het aardig vol op de camping!
We hebben oudjaarsnacht doorgebracht met bacardi bij de kiwi-buren, we misten alleen het vuurwerk. Op nieuwjaarsdag een heerlijk nieuwjaarsduik in een redelijk warme zee onder een stralend blauw hemel. Heerlijk!

ff kort

2007-12-24T01:03:00.000-08:00

Vandaag onder de bloedhete zon de laatste kiwiboompjes onder handen genomen. Het is heel gezellig met Justin en Esther, maar we zijn er allemaal nu wel klaar mee om bij de familie Brawn in te wonen (de farmers van de wwoof-boerderij). Dus we gaan morgen nog even kerst vieren met elkaar en dan gaan we lekker verder vakantie vieren.
We zien allemaal prachtige heuvels om ons heen waar allemaal kleine ' landgoedjes' op liggen. Mmm wel aantrekkelijk.
Met de kids alles heeeeel goed!
liefs, Esther

in nieuw zeeland!

2007-12-22T00:14:00.000-08:00

We zijn nu al weer anderhalve week in NZ! De vliegreis ging goed met de kids. Op een paar overgeefjes van Tim en een nogal wakkere Thomas na hebben we twee prima vluchten gehad. Op Auckland Airport stond keurig een campertje klaar en Michiel loodste het ding dapper aan de linkerkant van de weg dwars door Auckland heen. Het is wel drukker dan 4 jaar geleden! Maar nog steeds kun je aardig doorrijden en de camper in het centrum parkeren! We wisten nog een campinkje van 4 jaar geleden en daar hebben we eerst maar eens twee dagen rustig aan gedaan. Het is heerlijk weer in NZ te zijn, maar ook raar: we zijn niet alleen maar op vakantie, maar we zijn ook niet aan het emigreren. Dit veroorzaakt, samen met de jetlag, een nogal ontworteld gevoel de eerste week. Toch maar lekker Northland in gereden en direct vonden we 'onze' prachtige DOC (natuur)camping aan Bream Bay weer terug. Aan zee, met een prachtig strand met van die geweldig mooie schelpen en nog 5 andere kampeerders. Wat een weelde. Verder Northland in op weg naar Janneke, die 9 jaar geleden geemigreerd is. Van gedachte gewisseld met haar en haar man en gelogeerd op het erf van hun prschtige huis midden in 'de bush'. Nog even in Whangarei geweest maar dat is niet zo de moeite waard vonden we. Terug in Auckland gingen we aan tafel bij Mirjam en Marten in Bucklands Beach. Zij waren erg gastvrij en het was heel gezellig.We hebben veel gepraat en we zijn lekker blijven slapen.De volgende morgen de kids naar school gebracht. Heel leuk, dit heeft me wel weer meer idee gegeven hoe nou het leven is in Auckland. Mirjam en Marten, reuzebedankt! Nog een tussenstop gemaakt in Miranda waar we heerlijk in de hot pools hebben gedobberd en lekker hebben gepicknicked.
En toen op weg naar Tauranga. Dé plek die we graag willen zien en beleven, wellicht om te gaan wonen... Justin en Esther (onze vrienden die 4 weken geleden zijn geemigreerd en zich ws in Tauranga gaan settelen) waren er al.Eerst op de camping en daarna op een 'kiwifarm' om te wooffen. De Bay of Plenty is prachtig en erg aangenaam. We hebben veelbewolking en wat regen gehad en nu is het aanganaam zonnig (het is de Bay of plenty sunshine!) We zitten inmiddels ook op de wooff-farm en vanmiddag hebben we kiwiboompjes in goede banen geleid. De kids slapen heerlijk, de plek waar we zijn is heel stil, alleen wat vogels en krekels.
En nu ga ik de anderen vergezellen (met een lekker wijntje) later meer!

Weblog gemaakt.

2007-10-22T13:46:00.000-07:00

Ik heb net in 3 minuten een weblog gemaakt. Is het werkelijk zo simpel? Ik ga zien...
Over 7 weken zitten we in Nieuw Zeeland. Daar gaan we 6 weken rondrijden in een campertje: vakantie houden, allerlei mensen bezoeken en op zoek naar mogelijkheden om er te gaan wonen. De weblog is er, de invulling ervan is een verrassing.